House of Baba Jaga

Po dłuższej przerwie...

2012-01-26T11:36:00.000-08:00

Zjawiam się ponownie. Ostatnio jakoś brakowało mi czasu na na blogowanie i choć miałam ( i mam) pełne ręce roboty, to niekoniecznie jest co pokazać. To domowe zajęcia absorbują cała moją uwagę, jakoś brakuje mi na wszystko czasu. Mam też kilka zamówień nad którymi "ślęczę" od kilku dni . Dzisiaj skończyłam pierwsze, poduszkę dla noworodka, chłopczyka, którego rodzice pilotują mały, prywatny samolot, a więc trzeba było do tego tematu jakoś nawiązać.
Zeby nie było nudno, doszyłam jeszcze małego misia do kompletu. Miśka można oczywiście "odmontować" wg.uznania i potrzeb.
Poduszka trafiła już do klientki i bardzo się spodobała. Tak bardzo, że następne zamówienie zostało u mnie zdeponowane :) I choć kiepsko z czasem i stres doskwiera, to najlepszą zapłatą za moją pracę, sa właśnie słowa uznania oraz "ochy i achy" moich klientek .

Pytanie i prosba...

2011-12-30T00:50:00.000-08:00

Prosze Was o pomoc w sprawie przerobki mebli, a raczej w sprawie przemalowania mebli .

Mam witryne i komode w kolorze mahoniowym, meble te niestety nie sa z litego drewna tylko z plyty (mimo wszystko, sa utrzymane w ciekawym klasycznym stylu ).

Chcialabym jednak przemalowac je na jasny kolor np.; kremowy, bialy, blekit, oliwkowy...

Pytanie; Czy czerwono-brazowa farba mahoniu, nie bedzie przeswiecac przez jasny kolor farby?

Moze macie jakies rady i cenne wskazowki - jestem za kazda jedna wdzieczna :)

Pozdrawiam :)

Na zdjeciach udana proba przerobki mebli, o ciemnym kolorze.

Sylwestrowo - Noworocznie

2011-12-29T07:12:00.000-08:00

Nie powiem zebym nie byla zadowolona ze "juz" po swietach i chyba kazda z Was mnie zrozumie.

Bo jakby na te dni nie patrzec, to i tak jak co roku, okazuje sie ze jestesmy zestresowane, brakuje nam czasu i o adwentowym spokoju mozemy tylko pomarzyc...

A przeciez ma byc inaczej, tylko jak to zrobic, kiedy ma sie rodzine, dom, prace ?

Kiedy trzeba zrobic zakupy, wysprzatac kazdy kat, ubrac choinke, przygotowac porcelane i obrusy, pochodzic chocby za drobnymi prezentami dla domownikow i gosci a kazdy swiateczny przysmak wymaga naszego drogocennego czasu i cierpliwosci.

Kiedys dziwilam sie obserwujac ludzi " z zachodu", jak moga wyjezdzac, nie stroic choinki, nie ganiac za prezentami, nie piec ciasteczek itd...

Teraz, po latach wigilijno-swiatecznych przygotowan dla calej rodziny, wiem ze maja racje i chyba w przyszlym roku tez sprobuje jak to jest. Sprobuje spakowac moja i meza walizke (dzieci sa duze, jesli beda mialy ochote to moga nam towarzyszyc, ale przymuszac nie bede nikogo), zamknac drzwi na klucz i udac sie w podroz gdzies tam, gdzie "diabel" mowi dobranoc.

Rano usiasc do przygotowanego sniadania , pozniej do obiadu, bez mycia garnkow, zmiany sztuccow, obrusow, nakryc...Pozniej wyjsc na spacer do pobliskiego, zasniezonego lasu, wieczorem poplywac w basenie z goraca woda, wziasc masaz, posluchac dobrej muzyki, poczytac ksiazke, pomarzyc z filizanka goracej czekolady w rece...

W Boze Narodzenie odwiedzic maly kosciolek, ktory przycupnal miedzy bialymi pagorkami i czuc cala soba, ze tak wlasnie powinna wygladac radosc z obchodzenia urodzin Chrystusa...

Wszystkiego dobrego na Nowy Rok Wam zycze :)

Już jest :)

2011-12-17T13:11:00.000-08:00

choinka, tak w tym roku wyjątkowo wcześnie. Ponieważ od jutra mam gości, dla których to coś nowego i raczej nieznany obyczaj, postanowiłam zrobić im niespodziankę i przywitać ich już choinką :)
Zdjęcia nie oddają ostatecznego efektu. Choinka ma 3.20 ze szpicem i jest bardzo szeroka. Oboje z mężem tęgo się dzisiaj napracowaliśmy żeby ją włożyć do stojaka, zabezpieczyć no i ustroić...Najważniejsze że wspólnymi siłami zamierzenie się udało :)

Ponieważ muszę zająć się gośćmi nie będę miała czasu żeby dodawać nowe posty na bloga. Tym więc akcentem żegnam się z Wami w tym roku, dziękując wszystkim za liczne odwiedziny.

Wesołych świąt Bożego Narodzenia, wszelkiej pomyślności, zdrowia oraz wzajemnego zrozumienia i miłości życzy Wam wszystkim, na te święta i na nadchodzący Nowy Rok ......... Sabina :)

Już prawie świątecznie

2011-12-13T11:47:00.000-08:00

Prezent dla koleżanki, świąteczny wieniec w kolorach jej mieszkania, w kolorach, które lubi.

Owoc ozdobnej dyni butelkowej, przywiózł mój mąż z Macedonii. Stała sobie przez długi czas w kolorze orzecha, aż przyszło mi do głowy żeby coś z nią "zadziałać" i zadziałałam :)

Pozdrawiam już przedświątecznie zakręcona... :)

Kot z domu...myszy tańczą :)

2011-12-08T10:27:00.000-08:00

Tak tytułuję mojego posta a to z tej przyczyny, że mąż dzisiaj wyjechał i wróci dopiero w sobotę wieczorem albo i nawet w niedzielę (to byłoby jeszcze lepsze ;)
A ja nareszcie mogę się zająć tym co lubię.
Zrobiłam więc dwa wianki świąteczne. Jeden dla syna (choć z niego to już żadne dziecko nie jest, ale sobie pomyślałam żeby kiedyś miał co powspominać, jak mu mama robiła śmieszne, dziecinne ozdoby a on się nie buntował i wszelkie moje pomysły znosił jak prawdziwy mężczyzna ). No więc znaleziony w sklepiku ze starociami misiaczek z choinką i ramka ( z tego samego źródła).
Drugi wieniec jest na drzwi wejściowe. Koło styropianowe, owinięte, rwaną na pasy białą bawełną. Zielona kokarda wykonana też z resztek materiału. Do tego małe ozdoby, które zbieram latami. Zawsze kiedy pacjenci przynoszą słodycze lub inne podarki, to często się zdarzy że na ozdobę jest dolożony jakiś mały, świąteczny akcent, a mnie w to graj. Nazbierałam dwa pudła po butach, więc jest w czym grzebać :)
Wiązanki z jemioły już wiszą przy oknach, bombki też już wybrałam. W tym roku będzie: kremowo, złoto, zielono (podobno zielony to teraz "in").
A ja chciałabym stworzyć nastrój dawnych świąt, gdzie królowała zieleń i tylko gdzie niegdzie coś błyszczało między gałązkami.
Poza tym będę miała gości. Przyjeżdża siostra mojego męża wraz z córką,zostaną do Trzech Króli, a że jest (tak jak i mój mąż) wyznania muzułmańskiego, to ten kolor właśnie dla nich wybrałam. Kolor zielony - to kolor proroka Mohameta. Tym samym chciałam znaleźć jakiś wspólny akcent...

Wam - spokojnego, owocnego i udanego weekendu życzę :)

św. Mikołaj i Alicja z krainy czarów czyli mój świat baśni... .)

2011-12-05T10:00:00.000-08:00

Dzisiaj spotkałam Alicję z Krainy Czarów i św. Mikołaja. Dzisiaj żyję jak w transie, dzisiaj czuję się znowu dzieckiem...
Tak i tylko tak, mogę opisać ten dzisiejszy dzień.
A wszystko dlatego że "Alicja z Krainy Czarów (bo to z Tą Alicją tak bywa)
zabawiła się w św. Mikołaja. W czerwonej czapce na głowie, z ogromnym koszem pełnym cudów i smakołyków zapukała do moich drzwi.
Dziewczyny, po 30 latach bez Mikołajowych wizyt, ta zrobiła mi prawdziwą przyjemność. A jak pogłaskała moje "ego" (czy to znaczy że wreszcie potrafię być grzeczna ? ).
Alicja z Krainy Czarów, wyręczając naszego i tak już okrutnie zapracowanego Mikołaja, rzuciła się w wir pracy (jakby mało jej było tego co już i tak robi,) i naszyła dla mnie caluśki, pełniutki kosz, samych cudów.
Czego tam nie było ? Patchworkowy obrus na stół kuchenny (kuchnia w błękitach), dwustronne podkładki pod talerze, fartuszek kuchenny i do tego pikowane kapcioszki - a wszystko z niebieściutkimi pomponikami.
Dostałam zaparzacz do herbatki otulony w cieplutką patchworkową kołderkę, przy tym od razu doszyte, maleńkie ciasteczko na osłodę. Dostałam patchworkową rękawicę i kuchenne łapki (ozdobny misiaczek - wyhaftowany już na nowej maszynie ).
Sam koszyk jest wystrojony białą, bawełnianą tkaninką w niebieską kratkę a na zewnątrz ma przyszyte coś w rodzaju szaliczka "boa" oczywiście w przepięknym, eleganckim błękicie.
Koronacją wszystkiego jest wspaniała poduszka "Boutis", z romantycznymi wiązaniami w kokardki.
A wszystko tak cudownie wykończone, dokładnie, starannie, jak z najlepszego butiku...

Dziewczyny wzruszyłam się, bo nie zrobiłam nic, co czyniłoby mnie godną takich prezentów. A wiem że "Moja Alicja z Krainy Czarów" ma mnóstwo obowiązków i dużą rodzinę do obdarowania, więc dlaczego ja ?
Pewnie dlatego że mam więcej szczęścia niż rozumu i jak to moja mama twierdzi "jestem w czepku urodzona", a stare powiedzenie mówi " Nie trzeba być pięknym, ale szczęście trzeba mieć :) " !

Mikołajkowa Alicjo zKrainy Czarów - dziękuję z całego serca !
( Mój mąż cudzoziemiec, stwierdził, że Polki to naprawdę wszystko potrafią - Alicjo, to Twoja zasługa ;)

Już niedługo - bal w Operze wiedeńskiej...

2011-11-20T03:14:00.000-08:00

Szukając inspiracji na prezent świąteczny dla koleżanki z pracy (rodowitej austryjaczki), wpadłam na pomysł wykorzystania tego wszystkiego, co teraz tak modne, a właściwie zawsze modne, bo to przecież klasyka.
A więc: Vintage, Shabby, Secesja...
Uszyłam poduszkę z białego batystu, dla "zmęczonej damy" ( w razie migreny:), oczywiście zmęczonej po wizycie w teatrze na przedwieczornym przedstawieniu, nocnej zabawie na balu w operze i kilku kieliszkach szampana...do czego podkładki były "jak znalazł".
W komplecie było aż 10 sztuk, fajna sprawa ale robota...już nie taka fajna ;)

Mam nadzieję że ten styl przypadnie nie tylko Wam do gustu, ale przede wszystkim obdarowanej - choć tego dowiem się dopiero za miesiąc :)

Jak zwykle w ostatnim czasie, praca z przygodami. Jedna podkładka spłatała mi "złośliwego figla" i wydruk zaczął się oddzielać od drewna, więc zerwałam go, wyczyściłam podkładkę, dałam nowy wydruk. Pod nowym wydrukiem powstały bąbelki powietrza, których za skarby pozbyć się nie mogłam, co pozostało ? Zerwać, wyczyścić, na nowo klej, nowa dama na wydruku i wreszcie za trzecim razem się powiodło...ufff...
Uważajcie dziewczyny, bo teraz przy tym nawale pracy, często nie zauważamy szukających pod naszym dachem schronienia, "złośliwych chochlików"...odpędzajcie je miotłą od domu, żeby się nie zalęgły ;)
Pozdrawiam i spokojnej niedzieli Wam życzę

Nareszcie...

2011-11-18T08:06:00.000-08:00

Nareszcie udało mi się skończyć zamówioną podusię, dla noworodka - chlopczyka. To był również "ciężki poród " dla mnie.
Drukowałam, szyłam...prułam :(
Nie mam pojęcia "jaki diabeł" mi przeszkadzał, ale dostałam "za swoje".
Tak długo nie pracowałam nad żadnym projektem.
Kiedy skończyłam naszywkę na przód, ozdobiłam tasiemkami i przyszyłam, przyszło mi do głowy żeby nadruk z laserowej drukarki wyprać, no bo skoro dla bobasa, to żeby żadnych chemikali z tuszu do drukowania nie było.
Wyprałam delikatnym, pachnącym mydełkiem...wyprałam porządnie...tak porządnie że z druku nie zostało nic. A raczej biały kawałek materiału ozdobionego tasiemkami...
Nie zdenerwowałam się, wpadłam po prostu w panikę. Jeszcze nigdy coś takiego mi się nie przydarzyło.
Wydruki z drukarki laserowej normalnie
się przecież nie spierają !
A ja trzymałam w ręce kawałek spranego materiału w błękitne plamki (tyle z wydruku pozostało).
Czas mnie gonił niesamowicie.
Zdecydowałam się na haft łodyżkowy jedwabną nitką, to oczywiście kosztowało mnie masę czasu, którego w sumie nie miałam
Obiecałam że zamówienie dostarczę dzisiaj, czyli w piątek. Bo koleżanka jest zaproszona na Baby Party i podusia miała być prezentem.
Poprzedniej nocy byłam z mężem w szpitalu (nagły przypadek). Tej nocy byłam z synem w szpitalu (nagły przypadek). A podusie skończyłam o 3 nad ranem...
W myśl przysłowia : "Wszystko dobre, co się dobrze kończy" ! :)
Pozdrawia Was savannah, szczęśliwa i cała w kwiatkach że nareszcie pozbyła się tego "zamówienia"

Decoupage c.d...

2011-11-09T07:21:00.000-08:00

Dzisiaj druga część decoupagowego zamówienia.
Jako opakowanie dla świątecznego prezentu, z przeznaczeniem na późniejsze wszechstronne i całoroczne użytkowanie.
Tutaj również wybrałam motyw z netu, a raczej trzy różne motywy i poskładałam sobie na "Photo Scape", później już tylko wydruk, przycinanie i można zacząć zabawę :)
Miłego dnia życzę i za jakość zdjęć przepraszam, za oknem szaro-buro jak na listopad przystało...

Przerwa w szyciu...

2011-11-05T04:02:00.000-07:00

Maszyna do szycia musi poczekać, włóczka i szydełko też.
Na warsztacie mam zamówione prace decoupage. Będą służyły jako świąteczne opakowania, z niekoniecznie świątecznymi motywami (taki prikaz). Dwie szkatułki, jeden klucznik.
A ja nie wiem w co pierwsze ręce włożyć.
Będą również zamówione podusie dla dzieciaków, które przyszły na świat w rodzinie, która ma wszystko, więc czym tu takich ucieszyć - chyba tylko rękodzieło nadaje się najlepiej na orginalny prezent...
Zdjęcia pierwszej szkatułki,w stylu Art Nouveau, tutaj w Wiedniu bardzo lubiany motyw, no bo obok Pragi jesteśmy chyba drugim miastem z tą tradycją. Tutaj mówi się na to : "Jugendstill" czyli młody styl (wtedy tak było).
Szkatułka pomalowana na dole bejcą do drewna, na górze rozrzedzoną farbą w kremie,postarzana miedzianą patyną, wydruk z internetu, do tego serwetka w złote kropeczki, po bokach jedwabna tasiemka ( ze starej bombonierki ;) a więc znowu częściowo z odzysku...

Do następnego razu i obym znalazła odrobinę więcej czasu na wszelkie prace, pozdrawiam ciepło i miłego, spokojnego weekendu Wam życzę.

Pokój...do góry nogami :)

2011-10-23T03:30:00.000-07:00

Przewracamy pokój do góry nogami. Tak mogę napisać, bo przy okazji malowania, zabrałam się nareszcie i za inne rzeczy, które już dawno były w planie.
A więc przeróbka, przemalowanie szafeczki, stare ramy obrazu posłużą teraz jako rama lustra, klatka dla ptaszka z ceramiki też w stylu Shabby.
Cały pokój, wszystkie, szafki, regały, schowki, zakamarki, zostały otwarte i wyczyszczone, wypolerowane mleczkiem do mebli.
Brakuje jeszcze dodatków, nowe łóżko zostanie dostarczone gdzieś za 10 dni, wtedy dopiero nad ostatecznym wyglądem pokoju będziemy się zastanawiać. Brakuje również krzesła biurowego, albo fotelika do biurka, narazie syn musi być zadowolony z rozkładanego, rezerwowego krzesełka;)
Na dalszą metamorfozę czeka komódka z szufladami i szafka na buty, ale to dopiero po urlopie. Dzisiaj wyjeżdżam do Polski (huuurrraaaa :) nabrać sił, nowych inspiracji, pomysłów, ideii, wywietrzyć "głowę" od szarej codzienności, wyciszyć nerwy itd...
Po powrocie, przewrót nastąpi w łazience i przedpokoju, a na wiosnę w pokoju dziennym i sypialni...na wszystko przyjdzie czas!
A cała akcja toczy się pod hasłem "ZRZUCAMY BALAST" :)
Pozdrawiam już prawdziwie jesiennie i do następnego razu:)

Bawię się...

2011-10-18T02:14:00.000-07:00

Tak, to prawda, choć właściwie trzeba byłoby napisać "guzdram się". Od kilku tygodni (aż mi wstyd) zabawiam się z nową robótką. W jednej z książek znalazłam ręcznie robiony naszyjnik. Są przy nim wisiorki haftowane , robione na szydełku, szyte, obrabiane włóczką itd...
Urzekł mnie, ot, po prostu urzekł mnie :)
A ponieważ w sprawach szydełka ciągle jeszcze jestem totalną nowicjuszką, więc i tempo też zabójcze czyli ślimacze ;) Ale nie dajmy się zwariować, bo co nagle to po diable, jak mawia stare przysłowie.
Pracuję na kilku frontach jednocześnie; praca w pracy, praca w domu, malowanie w pokoju syna, no i ten naszyjnik, a żeby było ciekawiej w piątek zaczyna mi się 10 - cio dniowy urlop i wybieram się do Polski. Do tego czasu musimy być gotowi, musi być posprzątane, okna wymyte, poczyszczone po malowaniu, meble na swoim miejscu, kartony rozpakowane, no i ja muszę się spakować...
A naszyjnik zabiorę ze sobą żeby wreszcie, na urlopie móc go dokończyć, mam nadzieję, w spokoju.
Dzisiaj wrzucam kilka zdjęć, na dowód że coś tam robię i jeszcze jeden dowód wspaniałej, słonecznej jesieni. Nasz kasztan, nie ma zamiaru zapaść w sen zimowy i w najlepsze dalej sobie kwitnie, choć już cały prawie łysy, czyli bezlistny...:) Pozdrawiam

Szydełko czyli uzależnienie...

2011-10-08T12:02:00.000-07:00

Dziewczyny, przepadłam z kretesem !
Odkąd zaczęłam uczyć się dziergać, jestem ciężko uzależniona :) Teraz to włóczka i duży zbiór szydełek, bez przerwy są w pobliżu.
Narazie nie zrobiłam żadnej pracy,
( zdjęcie obok, to niestety nie moje dzieło - szkoda ;)
ale działam i już niedługo mam nadzieję uporać się z robótką nad którą pracuję.
A tymczasem, w necie znalazłam blog o szydełkowaniu i od kiedy zobaczyłam to zdjęcie, zaczęłam naprawdę chorować...Ja też taki fotel chcę mieć !!!
Link jest TU

Pozdrawiam i miłej niedzieli Wam życzę :)

W oczekiwaniu na jesień...lenistwo

2011-09-29T12:59:00.000-07:00

"Kochany, kochany, lecą z drzewa jak dawniej kasztany..."

W tym roku można by zaśpiewać trochę inaczej:

"Kochany, kochany, kwitną znowu jak wiosną kasztany..."

Dowodem czego są moje zdjęcia, zrobione z okna pokoju dziennego.

Kocham tą porę roku już od zawsze, jako dziecko biegałam do lasu a później do parku żeby "poszeleścić", tonąc w rzekach z liści. To było moje ulubione zajęcie...
To były dawne czasy, czasy szczęśliwe, czasy dzieciństwa, a jesień do tej pory, najbardziej mi się właśnie z nimi kojarzy.
Odwiedzając miejsce mojego dzieciństwa zawsze tak samo jestem wzruszona, więc nie trzeba się dziwić że jesienią szczególnie.
Czas leczy rany, choć nie wszystkie a życie czasami daje nam drugą szansę. Moja przyszła teraz, na początku jesieni mojego życia i mam nadzieję że zdąże przed zimą.
Ponieważ leniuchuję "robótkowo", postanowiłam pokazać Wam kilka zdjęć z tego "magicznego miejsca", które już na zawsze we mnie pozostanie, a cząsteczka mnie, w nim.
Powoli trzeba będzie zamknąć jeden rozdział w życiu, żeby móc otworzyć następny. Rozdział, na który czekałam ponad 30 lat...

Do dzisiejszego postu pozwoliłam sobie, dołączyć wiersz mojego autorstwa, bo taka jest potrzeba chwili.
Mam nadzieję że choć trochę się spodoba.
Jesiennie Was pozdrawiam i tej złotej, polskiej Wam życzę :)

"Zielone oczy, szarość za oknem,
zaspany kasztan jesiennie moknie,
drzewa, jak ludzie, z głowami w chmurach,
wiatr bawipanek śpiewa i hula,
ptaki na niebie żegnają lato
witając jesień, plonem bogatą
i tylko patrzeć kiedy w opłotkach
w czerwień spowita, maliną słodka
zawita cicho by z namaszczeniem
zamknąć za sobą drzwi w naszej sieni."

Kolczyki i księżyc...

2011-09-13T01:01:00.000-07:00

Pewnie pomyślicie że już mi się całkiem w głowie pokręciło; kolczyki i księżyc ?
A jednak, właśnie tak a nie inaczej i wszystko z powodu pacjentki, która przyniosła mi cały woreczek pełen kordonka w przeróżnych kolorach,
Wiedząc że zajmuję się szyciem i decoupagem, pewnie sobie pomyślała, że taki prezencik będzie w sam raz dla mnie. Ona, starsza pani, z cukrzycą, źle widzi, postanowiła rozstać się z jej "robótkowym światem" a mnie (zdaje się) wybrała sobie na spadkobierczynię jej cudów.
Bo już kilkakrotnie przynosiła; a to muline do haftu, to wełenkę do gobelinów, to jakieś tam przybory do szycia itp...A teraz czas przyszedł na ...kordonek :(
Dziewczyny, katastrofa, przecież ja oprócz łańcuszka nic innego zrobić nie potrafię. To dla mnie czarna magia i co teraz !!!
Jak się to mówi ; "Darowanemu koniowi nie zagląda się w zęby", więc grzecznie i z radościa (a jednak z wewnętrznym strachem i paniką) podziękowałam.
Zawsze chciałam się nauczyć szydełkować, ale zniechęcało mnie do tej pory to dodawanie oczek na początku każdego rzędu, w zależności od splotu i liczenie. Moje rzędy przeważnie się zmniejszają, po prostu gdzieś gubię oczka, nie wiedząc gdzie robię błąd. A już odczytywanie wzoru to chińszczyzna z hieroglifami zmięszana.
Kiedyś kupowałam sobie książki do nauki szydełkowania, w międzyczasie zebrał się całkiem pokaźny stosik tych to lektur, a ja, jak szydełkować nie umiałam - tak nie umiem.
Od trzech dni bawię się w te supełki, przeglądam wzory, rozgryzam te chinsko-arabskie kody, próbuję, pruję, rzucam mięsem w około i co...i nic.
Aż wczoraj wpadłam, na pomysł że przecież w XXI wieku mamy nasz "ukochany" internet a ja jak jakaś zacofana baba w książkach siedzę.
Wskoczyłam na "You Tube" i zaczęło się szukanie. Angielskojęzyczne, niemieckojęzyczne, po hiszpańsku (choć tego języka wcale nie znam ;) , chyba ze trzy godziny przesiedziałam przy laptopie i choć już mi cztery litery cierpły na krześle, nie poddałam się !

Z wielką dumą, z uśmiechem od ucha do ucha, z nosem tak wysoko że chyba Pana Boga w pięty łaskoczę, prezentuje efekty mojej pracy, moja "krwawizna", moje wypociny, przeszły moje najśmielsze oczekiwania.
Wiem, wiem że te z Was, które szaleją z szydełkiem, marszcząc czoło pomyślą sobie "Co ta baba plecie (oprócz kordonka )?
A jednak, jestem w siódmym niebie, (tutaj właśnie znalazłam czubek mojego nosa ;) i choć wiem że do doskonałości jeszcze długa, bardzo długa droga, a moje kolczyki są nierówne i bardziej wymęczone niż plecione, to jednak duma mnie rozpiera.

Oto one, wymarzone, wymęczone, wypocone, wysiedziane przez pół nocy...ale moje pierwsze, samodzielnie zrobione kolczyki i wogóle to moja pierwsza praca szydełkowa :):):)
A za oknem, nad ranem, nawet księżyc wyglądał jak te moje kolczyki !

W kolorze nieba...

2011-09-10T01:37:00.000-07:00

Bo właśnie taki kolor nieba mamy dzisiaj u nas. Temperatury prawdziwie letnie, zapowiada się na + 28° a jutro nawet na +30°, podobno będzie to jeden z ostatnich w tym roku weekendów, które można będzie spędzić, nad jeziorem, rzeką czy na basenie...

Lubię rzeczy naprawdę romantyczne, ale nie "kiczowate", kobieta powinna być jak bukiet kwiatów a nie jak choinka. Myślę że delikatna koronka, spokojna biżuteria i romantyczna kosmetyczka, najlepiej w kolorach torebki będą jej atutem.
Miłego i udanego weekendu wszystkim życzę i do następnego razu :)

Kolory, owoce...na pożegnanie lata.

2011-09-05T09:50:00.000-07:00

Pierwszy komplet na powitanie jesieni, więc w spokojniejszych, bardziej jesiennych kolorach ziemi.
Mała kosmetyczka a do tego etui na chusteczki higieniczne.
Cieszę się że przyszła jesień, być może będzie bardziej słoneczna niż lato, a poza tym - kocham jesień, to moja ulubiona pora roku:)

A poniżej owocowe pożegnanie lata. truskawkowo - czereśniowe komplety. Tak jak ten jesienny, z mini kosmetyczką i pasującymi etuis na chusteczki.

Anielskie (śpiewa... ) spanie

2011-08-31T23:49:00.000-07:00

Na zamówienie, dla 7 latki o prześlicznym imieniu "Anabel", która już niedługo obchodzi swoje urodziny.
Koniecznie w różu no i z aplikacją, a więc skoro klient jest królem, to wedle życzenia :)
Pozdrawiam i korzystajcie jeszcze z lata, zanim jest z nami !

Kosmetyczki, kosmetyczki, kosmety... :)

2011-08-23T02:52:00.000-07:00

Pisałam już o tym że będzie seria kosmetyczkowa, pisałam a więc uszyłam. Na zdjęciach kosmetyczki z różnych tkanin. Tą zieloną np. uszyłam z tkaninki, którą wygrałam na candy, na czerwoną znalazłam materiał w klamociarni (jest taki z jakiego naprawdę szyje się kosmetyczki, i portfele, pokryty specjalną warstwą, można go prać a jednak jest stabilny i mocny, zachowując swoje kształty i właściwości nawet po praniu).
Ten kwiatowy, to mieszanka lnu i bawełny, materiał raczej na obicia mebli, ale i na kosmetyczki, jest mocny i dobrze się go szyje.
Kosmetyczki będą w kompletach, tzn. jedna mniejsza, jedna większa, jak w jednym z poprzednich postów. Będą również komplety, jak ten, który prezentuje tutaj w kolorze zielonym i różowym, czyli z szytymi kapećkami. Czerwona kosmetyczka-czerwone kapcie z kolorowym środkiem itd...
To komplety podróżne, tak je nazywam lub też kapcie podróżne...

Stoliczku nakryj się...

2011-08-18T00:57:00.000-07:00

Metamorfoza małego stolika, który kupiłam tylko dlatego że, ma prześliczny, szlifowany blat ze szkła. Ten blat tak mi wpadł "w oko" że była to miłość od pierwszego wejrzenia. Stolik był jednak bardzo zniszczony i niestabilny. Nie pozostało mi więc nic innego, jak zakasać rękawy i zabrać się do pracy.
Szlifowanie, odpylanie, podkład akrylowy, szaro-niebieska farba na przecierki, w końcu biały akryl . Po kilkudniowym schnięciu (dla pewności) przecierki i na zakończenie jedna warstwa matowego lakieru akrylowego. Efekt widać na zdjęciach, a że to moja pierwsza takich rozmiarów praca, więc jestem zadowolona. Tym bardziej że szlifowałam i malowałam na korytarzu, uważając żeby sąsiedzi się nie zbuntowali - udało się :)

A wczoraj wieczorem "coś" mnie wzięło na pierwszą próbę samodzielnego uszycia kosmetyczki. Poszło niespodziewanie gładko, więc do kompletu od razu i druga, trochę większa. Materiały kupiłam w zeszłym roku w IKEA i tak sobie leżały czekając na wykorzystanie. Coś mi się wydaje, że takich kosmetyczek będzie cała masa, na prezenty i do sprzedania :)
Pozdrawiam i używajcie sobie lata - zanim znowu ucieknie !

Wyniki Candy dla szyjących :)

2011-08-13T00:59:00.000-07:00

Niniejszym chciałabym wszystkim biorącym udział podziękować za zabawę, a wygranej gratuluję losowi pod którym kryje się "xgalaktyka" :) .
Nagroda zostanie przesłana pocztą, proszę więc o podanie adresu wysyłkowego.
Mam również nadzieję że nagroda ta spodoba się zwyciężczyni, a oto ona :
Pozdrawiam i jeszcze raz dziękuję :)

Zero satysfakcji...

2011-08-11T01:35:00.000-07:00

No niestety tak to już w życiu bywa, że chociaż się bardzo staramy, jednak efekty nie są takie, jakich żeśmy się spodziewali.
Portrecistki to ze mnie napewno nie będzie, no chyba że w tzw. malarstwie naiwnym, tam być może bym się załapała i to też z przymrużeniem oka.
Uszyłam moją pierwszą nie tildową lalkę i mąż stwierdził że ona straszy a ja im dłużej jej się przyglądam, tym bardziej podzielam jego zdanie...
Może znajdzie się wśród Was jakaś dobra, utalentowana duszyczka i da mi kilka wskazówek co robić żeby rezultat poprawić, tzn. jak zabrać się do malowania twarzy; oczu, ust i czym malować. Ta lalka malowana jest farbami do tekstyliów, ale jest to naprawdę mozolna sprawa a i ręce mi się trzęsą (nie wiem czy ze starości czy z wrażenia czy też ze strachu -choć to akurat obojętnie).
A teraz ( tylko proszę bez śmiechu) prezentuję Wam moje premierowe "straszydełko" i czekam z utęsknieniem na jakąś fachową pomoc, za co już teraz dziękuję :)
Słoneczka Wam życzę !

Zielona herbata... do jedzenia.

2011-08-01T09:40:00.000-07:00

Przy tej jesiennej pogodzie dostałam ochoty na coś słodkiego, wybór padł na babkę z zieloną herbatą i żurawiną. Przepis znalazłam tutaj.
Wybrałam babkę bo jestem wielką zwolenniczką wszelkich ; bab, babek, keksów czyli suchych ciast do herbaty. Na babki zbieram przepisy już od lat i mam dosyć spory zbiór, ale zawsze szukam coś nowego, coś oryginalnego.
Jedyne co przeważnie zmieniam w przepisach, to ilość cukru i stwierdzam że jak do tej pory, żadnej babce przez to smaku nie ubyło a wręcz przeciwnie. Przez lata nazbierałoby się z pewnością kilka kilogramów cukru, a ile to zaoszczędzonych kalorii ? No tak, można wale nie piec, ale jaki to wtedy dom, gdzie wszystko kupione a dom nie pachnie świeżym ciastem, a takie wspomnienia kojarzą się nam przecież właśnie z dzieciństwem, bo podobno zapachy wpływają bardzo na to że pamiętamy właśne te zdarzenia najlepiej, które były w stanie nakarmić nasze wszystkie zmysły - bez wyjątku.
Wrzucam więc kilka fotek z mojego "babkowego obżarstwa" aby i Was zachęcić do pieczenia, czym przyczyniacie się do najsłodszych i najmilszych wspomnień waszych pociech, nawet wtedy, kiedy już miną dziesiątki lat...mmmhhhhhh mniam...mniam

Decoupage wstąpił znowu w łaski...

2011-07-26T01:44:00.000-07:00

Już długo nie robiłam nic z serii decoupage a że jak już pisałam w trakcie porządkowania moich skarbów znalazłam mnóstwo rzeczy, o których nawet nie wiedziałam że egzystują, więc zabrałam się za decoupage, pewnie dla odmiany i żeby uciec trochę od igły, nici i maszyny do szycia.
Jednak cały czas coś tam dłubać muszę, jak nie szycie, to decoupage, jak nie decoupage to haft lub bielenie mebli (raczej małych półeczek i regałów - do dużych nie mam jeszcze odwagi) i tak w kółko. A potem się dziwię po kim syn ma ADHS,a ...no po kim ???
Mogłabym, a nawet powinnam prasować, trzeba byłoby chwycić się za mycie okien, pranie firanek, za porządki w kuchennych półkach...tak, trzeba by ;) a ja zamiast rzucić się w wir sprzątania to jeszcze więcej bałaganię, no bo jak wyciągnę kosze z serwetkami, pudła z farbami, pędzlami, klejem itd...później idzie żelazko w ruch (czyli jednak prasuję, ale niestety nie to co trzeba ;), suszarka do włosów itd. Kuchnia zamienia się wtedy w prawdziwe pobojowisko i nie sprzątam dopóki nie skończę a przeważnie biorę kilka rzeczy jednocześnie na "warsztat".
Moje całkiem "świeże" wczorajszo-dzisiejsze prace, obfociłam zaraz z rana (przy pogodzie "pod psem") a teraz wrzucam fotki do nowego posta...
Chustecznik, pudełko na długopisy i mój superstary a teraz przerobiony , żeby do kompletu pasował, świecznik poddaję Waszej krytyce.
Pozdrawiam i trzymajcie się, pogoda podobno od jutra ma się naprawdę poprawić, tego Wam i sobie życzę !

Przerwa w urlopie...

2011-07-24T05:17:00.000-07:00

Krótka, trzydniowa przerwa w urlopie (zanim znów wyruszymy) zachęciła mnie do zabrania się za dawno temu odłożone prace. Leżało sobie wszystko spokojnie, w kartonach i czekało na lepsze czasy, a ja przy okazji porządków w moim "skarbcu" i grzebaniu w skarbach, znalazłam te zapomniane, drewniane zdobycze z pchlego targu.
Postanowiłam że będą z nich dodatki do łazienki, na przeróżne drobnostki, których w łazienkach nigdy nie brakuje: Spinki do włosów, gumki, pędzelki, lakiery do paznokci itp...
Poniżej sesja zdjęciowa efektów mojej pracy, a że pogoda jest jaka jest :( to i kolory też szare i pochmurne. W tym roku chyba bym się na słoneczko nie doczekała...więc nie ryzukuję i nie czekam wcale ! Poradziłam sobie jako tako i bez niego .

Mimo wszystko słoneczka Wam życzę, szczególnie dzieciakom, żeby się w domach nie nudziły :)

Candy urlopowe...:) dla szyjących

2011-07-12T20:15:00.000-07:00

Czas urlopu nadszedł wreszcie :)
żegnam się więc z Wami do końca lipca, a żebyście o mnie nie zapomniały ogłaszam CANDY pod znakiem zapytania.
Znak zapytania - bo CANDY jest z nim związane, a to dlatego że warunkiem wzięcia w nim udziału, jest odpowiedź na pytanie:

Na jakiej maszynie do szycia szyjecie i czy jest ona godna polecenia - dlaczego ???

Ponieważ zamierzam kupić sobie nową maszynę, Wasze odpowiedzi będą dla mnie dużą pomocą.To jeden znak zapytania, a drugim jest samo CANDY. Zdradzę tylko tyle że będzie się nadawało raczej dla tych, które szyją :):):)
Dobrej pogody zarówno ducha jak i za oknem Wam życzę i do usłyszenia.
Poproszę jeszcze o zamieszczenie wiadomości o CANDY na swoim blogu :)

Błękit nieba inspiruje...

2011-07-10T03:29:00.000-07:00

kolejna więc podusia, tym razem właśnie we wspomnianym błękicie. kto powiedział że to kolor zarezerwowany tylko dla chłopców, ja osobiście wolę błękit bardziej niż róż a już nie daj Boże taki słodki, cukierkowy (albo jak to się kiedyś mawiało "majtkowy róż";) brrrrr.....
A więc "dziewczynka z balonikiem" pod kwiatowym niebem...

Nowy tydzień, nowy post, nowy projekt...

2011-07-04T01:01:00.000-07:00

Trochę dla odmiany, żeby bez przerwy nie wysiadywać przy maszynie, trochę, bo ten projekt różni się od dotychczasowych, no i tym samym jest predysponowany do wykonania. Będzie trzeba sięgnąć nie tylko po igłę, aidę i mulinę, ale również pobawić się z akwarelową farbą i kartonem. Sama jestem ciekawa jak mi to wyjdzie.
Narazie jestem na etapie dobierania kolorów dla małych (chwała Bogu) hafcików, do większych chyba nie miałabym cierpliwości. Zastanawiam się ciągle na jakie kolory się zdecydować. Z całą pewnością będą dominowały fiolety, błękity, zieleń...czyli tak trochę letnio i kwiatowo, bo w tych właśnie kolorach będzie moje "nowe" (zremontowane) mieszkanko. Oprócz bieli jako kolor główny, właśnie na te odcienie się zdecydowałam.
A tymczasem mała zapowiedź tego co się "święci" czyli "Puzzle Box z haftem".
Zdjęcia takie jak i pogoda bo na dworze szaro i deszczowo...czyżby to już październik, oj chyba przespałam lato?
Pozdrawiam i udanego, spokojnego tygodnia wszystkim życzę :)

"Odczep się rzepie...

2011-06-30T02:12:00.000-07:00

a właśnie że się nie odczepię " Tak obecnie powinnam nazwać moje obcowanie z maszyną do szycia. Jest ładna pogoda, słoneczko świeci, czas urlopów nadszedł a ja co? Szyję, ale wiem że Wy mnie zrozumiecie :) W końcu jesteśmy towarzyszkami "doli i niedoli".
Kolejna podusia się "kłania", na zamówienie, dziewczynka z króliczkiem, choć to przecież już po Wielkanocy, ale taki słodki temat zawsze jest aktualny. Uszyta z białego , surowego płótna z bawełnianą koronką z boków.
Pozdrawim słonecznie wszystkich :)

Poduszkowania c.d...

2011-06-26T02:24:00.000-07:00

Pisałam już że nie lubię się powtarzać jeżeli o robótki ręczne chodzi (choć nie tylko ;) . Wzór najnowszej podusi nie jest mój, znalazłam go gdzieś w necie, ale w innej kolorystyce i wykonaniu.
Spodobał mi się tak bardzo że pewnie złamię moją zasadę i zmienając za każdym razem szczegóły i kolory powtórzę go pewnie nie raz...Tak to w życiu bywa, człowiek nigdy nie powinien się zarzekać...niech to będzie mi nauczką.
Przysłowie mówi; "że ludzie, którzy przestali się zmieniać - przestali żyć", pewnie coś w tym jest :)
Miłej, spokojnej niedzieli wszystkim życzę...

Zapoduszkowana...

2011-06-23T06:10:00.001-07:00

Od jakiegoś czasu "siedzę w poduszkach", praca prosta, przyjemna, nie trzeba za dużo myśleć, właśnie w sam raz na ten czas dla mnie.
Bo jak się ma kłopoty to i tak człowiekowi nic innego w głowie jak właśnie te wspomniane.
Tutaj najzwyklejsza biała podusia z lnu z naszytym wzorem tancerki, częściowo ręcznie, częściowo za pomocą maszyny haftowanym, z uzupełnieniem koronkowym.
Raz coś innego, coś nowego, ponieważ szybko się nudzę robiąc dwa razy to samo.
A że się w haftach monochromatycznych i białej pościeli kocham, więc przyjemność z wykonania podwójna :)

Post dwujęzyczny czyli Tildabüste

2011-06-22T14:32:00.000-07:00

Dwa dni temu poprosiła mnie Luna o pomoc przy szyciu manekina Tildy, ma kłopoty ze szwem dolnym. Wstawiam więc tak na szybciutko szytego manekina i zdjęcia właśnie co zrobione. Przepraszam za jakość, ale to już prawie 12 w nocy, lecz obiecałam że wstawię małą pomoc w postaci zdjęć na bloga, więc obietnicy dotrzymuję.Manekin narazie bez stojaka, po prostu świeżo spod maszyny wyjęty :) Dobranoc wszystkim...Luna dobranoc :)

Vor zwei Tagen hat mich Luna um Hilfe bei Tildabüste nähen gebeten. Die untere Quernaht macht Ihr zu schaffen. Die Büste habe ich gerade fertig genäht und die Fotos jetzt, fast um 12 in der Nacht geschossen, deswegen die schlechte Qualität.Entschuldigung. Aber ich habe versprochen das ich das tun werde, also damit habe ich mein Versprechen gehalten. Tildabüste ganz "frisch" genäht, noch ohne Stativ :) Gute Nacht an alle... Gute Nacht Luna:)

Dawno mnie tu nie było...

2011-06-13T23:58:00.000-07:00

Choć dużo nie zdziałałam bo dopadł mnie jakiś marazm, może depresja i przyznam szczerze że każda czynność jest dla mnie wielkim wyzwaniem. Staram się jak mogę żeby się nie poddawać, więc czasem coś tam podłubię tu i tam. Tak powstały te dwa śpioszki, które widzicie na zdjęciach. Niebieski jest prezentem dla syna koleżanki, który wrócił ze szpitala do domu, a różowy to dodatek do już wcześniej prezentowanej podusi dla dwuletniej dziewczynki.
Być może ten skromny, kolejny start na blogu zmobilizuje mnie do dalszego działania i doda sił aby rozpocząć nowe prace. Bo u Was ciągle coś się dzieje i choć sama mało robię, to czytam pilnie Wasze wpisy i podziwiam nowe wspaniałości, pozdrawiam ciepło :)

Bzy i dziewczynka z kurczątkiem...

2011-05-04T11:09:00.000-07:00

Ostatnio tylko się wychwalam, ale wybaczcie takimi bzami, które dostałam od męża trudno się nie pochwalić :)
Wymianka też już dotarła do adresatki, więc mogę teraz pokazać moją, nową podusię, tym razem z dziewczynką z kurczątkiem.
Te wzory ostatnio mnie fascynują, więc z pewnością nie będzie to ostatnia praca z takim motywem...
Miłego, spokojnego wieczoru Wam życzę :)

W czepku urodzona...

2011-05-02T21:55:00.000-07:00

Tak mówi moja mama o mnie, no i chyba ma rację :) Bo jak inaczej nazwać to szczęście, ten "fart", który od czasu do czasu mnie dogania.
Będąc w ostatni weekend w Polsce, znalazłam w skrzynce pocztowej dwa awiza do odebrania przesyłek, do tego sąsiadka odebrała dla mnie trzecią przesyłkę. Więc sobie możecie wyobrazić moją radość kiedy objuczona dotarłam ze wszystkim do domu.
Otwierając paczki, czułam się jak dziewczynka, którą właśnie obdarował św. Mikołaj :)

Zdjęcia z króliczkiem w różowym sweterku, to paczuszka od Joanny i jej córeczek, które osobiście wybrały dla mnie obrazek z misiem - dziękuję dziewczyny :)
A czego jeszcze tam nie było ?! W pudełku znalazłam jajeczka wielkanocne; filcowane, owijane i malowane. Były dwa serduszka z króliczkami, były kolorowe ptaszki z filcu i saszetka z lawendą, która już sobie znalazła miejsce w szafie i zapomniałam ją wyjąć do zdjęcia...ale jest :) A wszystko w pudełeczku zawinięte w kolorową tkaninkę z wesołymi motywami - tą też w przyszłym czasie wykorzystam nic się nie może zmarnować.
Joasiu serdeczne podziękowania!

W drugiej paczuszcze czekały na mnie skarby z wymianki z Anetą. Już sam fakt, że wszystko było pięknie zapakowane w celofan i obwiązane bastem sprawiło, że mi się oczy zaświeciły.
Miały być tylko lniane woreczki na sztućće, a tu zobaczcie same: Poszewka z pięknego, beżowego lnu, saszetka zapachowa z wydrukiem no i ten niesamowicie uroczy wieszaczek - kieszonka. Co mam powiedzieć? Jestem do tej pory zaskoczona tymi cudami, bo nie oczekiwałam takich wspaniałości i w takich ilościach. Anetko, dziękuję Ci bardzo :)
Tutaj jeszcze chciałam dodać że "cuda" z obu wymianek, zarówno u Joasi jak i Anetki, zasłużyły na ten przydomek w zupełności.
Takie rzeczy trzeba mieć w rękach, trzeba zobaczyć ile miłości i perfekcji włożono w każdy nawet najmniejszy szczegół. No i ta fantazja, zawsze mówiłam mężowi ( bo to cudzoziemiec) że Polki to są do wszystkiego czyli przysłowiowo do tańca i różańca i zdania nie zmienię.
Dziewczyny - chylę czoła !!!

Ostatnie zdjęcie to wygrane candy u Karoliny, Tu się wzruszyłam, bo oprócz koszyczka, który sama robiła, materiałów do szycia - w ilościach hurtowych ;) i serwetek (jest kilka naprawdę obłędnych, choćby ta pierwsza z wycinanką kurpiowską), znalazłam w środku: herbatki owocowe, kawę instant, słodkie batoniki, tak mnie to wzruszyło że miałam dosłownie łzy w oczach.To taki przemiły gest z jej strony :)
Karolino, po tylu dobrych wiadomościach, jedna gorsza; Słodycze i kawka niedożyły zdjęć, padły ofiarą słodkojadów :)

Wszytkim trzem paniom jeszcze raz wielkie i serdeczne "Dziękuje" za trud , który sobie zadały. Sprawiłyście mi masę radości.
A kiedy wreszcie skończymy ten "wieczny remont" w Polsce, to kila rzeczy znajdzie tam swoje miejsce i będzie mi Was stale przypominać, pozdrawiam ciepło...

Matrioszki, kapcioszki - te w kwiatki nie w groszki...

2011-05-01T10:29:00.000-07:00

Kochane, to tylko kapećki w matrioszki i pasująca do tego matrioszka z dzieckiem, jako symbol "miłości matki i dziecka" i ten bez jako nowe życie, które bierze początek wiosną.
A dziś w ten szczególny dla Polski i Polaków dzień, niech to będzie symbolem miłości międzyludzkiej, takiej jaką znamy właśnie najlepiej z miłości matki do dziecka...Spokojnego tygodnia Wam życzę :)
A kapećki są stąd:

Nie umiem podlinkować strony, może znajdzie się ktoś chętny żeby mnie uświadomić :)

Najnowsze fotki ze świąt wielkanocnych...

2011-04-26T12:30:00.000-07:00

Kochani, tego roku byłam zaproszona do przyjaciół na wspólne spędzenie świąt wielkanocnych.
Oj ależ się działo, to była prawdziwa uczta, a zdjęcia z wielkanocnego obiadku prezentuje Wam tutaj, przepraszam że na żadnym mnie nie ma, ale ktoś przecież musiał " robić za fotografa", więc aby podziękować za smakowitą marcheweczkę i kolorowe jajeczka, podjęłam się właśnie tego zadania...:):):)

Wiosna szaleje i znów się dzieje !

2011-04-26T00:22:00.000-07:00

I już po świętach a ja nie mogę powiedzieć że nie byłabym z tego faktu zadowolona ;) Bo nawet najpiękniejsze święta to stress, raz większy, raz mniejszy ale zawsze, choćby z powodu takiej babki wielkanocnej, czy aby nie wyjdzie zakalec ;) ?!
Teraz znowu mogę spokojnie zasiąść przy maszynie do szycia i działać.
Co będzie "zdziałane" tego narazie nie pokażę w całości, ponieważ paczuszka pójdzie w świat. Tutaj daję tylko dwa, niewiele ujawniające zdjęcia. reszta będzie później.

Dwa pierwsze zdjęcia to widok z pokoju dziennego i z sypialni, który jak co roku zaprasza do zachwytu nad "szaleństwami" wiosny...

Wam życzę spokojnego i owocnego tygodnia i mam nadzieję że wszystkie przetrwałyście "całe i zdrowe" to wielkanocne świętowanie.

P.S. Dla Anya.es. bardzo mi przykro że tak ciężko Cię los doświadczył, przytulam i przesyłam mnóstwo siły, światła i słońca...on by z pewnością tak chciał ...

Wesołych świąt :)

2011-04-22T21:37:00.000-07:00

Znanym i nieznanym obserwatorom mojego bloga życzę spokojnych, pełnych radości, miłości i rodzinnego ciepła świąt wielkanocnych :)

O o o o owieczki już się pasą :)

2011-04-21T05:18:00.000-07:00

Na prezent wielkanocny dla chłopca :) żeby nigdy nie musiał liczyć owieczek przed snem a co najwyżej przytulał je do siebie na dobranoc :)
Podusię już znacie, owieczka właśnie się pojawiła z nowego "rzutu" a wszystko z prawdziwego recyclingu czyli materiały z odzysku, pozdrawiam słonecznie, bo u nas + 24° !!!

Wiosna z jej całym majdanem...

2011-04-18T23:52:00.000-07:00

Wiosna szaleje na całego, a z nią i ja,więc: kolory, serca, kwiaty, wzory itd...to teraz moja codzienność.
Najchętniej to spędzałabym przy maszynie całe dnie (i noce;) ale do pracy też iść trzeba a poza tym szkoda takiej pięknej, wiosennej pogody. Za oknem słońce, błękit nieba, drzewa - u nas już w kwiatach,sama przyjemność :)
Więc wcale się nie dziwię że taki właśnie nastrój i mnie się udziela.Przyjemnego tygodnia wszystkim życzę i używajcie sobie wiosny :):):)

Mimo wszystko trochę się martwię (patrząc na moją "tfórczość"), czyżbym na stare lata dziecinniała? Hmmm...może i tak, ale kiedyś trzeba zacząć :)

Wiosną liczę owieczki na dobranoc

2011-04-17T05:26:00.000-07:00

Ze mnie to taka krawcowa jak z koziego rogu klarnet i nawet znane przysłowie mówi ; "Czego się Jasiu nie nauczy..." ale czy wszystko co kiedyś, ktoś powiedział musi być prawdą? Einstein i Darwin (nie obrażając innych wspomnę tylko te dwie wszystkim znane osobowości) są najlepszym przykładem na to, że jest to nieprawda. To oni sami obalili stary wizerunek świata - a tak na marginesie - to dwa dni temu czytałam że jakiś genialny, studiujący już dziesięciolatek, podważa teorię Einsteina i jest najlepszym kandydatem do nagrody Nobla...
Wracając do tematu szycia, mam nadzieję że i tutaj to wyżej już wspomniane przysłowie nie koniecznie musi być prawdą ( przynajmniej nie w moim przypadku) i że nauczę się lepiej szyć nawet w moim wieku (już za trzy latka 50-siątka ;)
Dziś odważę się zaprezentować moje poduszkowe "biedne wypocinki" i mam nadzieję że popatrzycie łaskawym okiem na moje poczynania (szczególnie wszystkie zawodowe i hobby krawcowe:)
Pozdrawiam i spokojnej niedzieli wszystkim życzę :)

A bzy to najprawdziwsze tegoroczne, mąż nazrywał nad rzeką, gdzie był na ...rybach :) a jak pachną ach...

No i pytanie do fachowców - jak zlikwidować tą ramkę, która niewiem jakim cudem przyplątała się do posta i nijak zlikwidować jej nie umiem ???

Praca na kurzej farmie wrze ...:)

2011-04-10T06:30:00.001-07:00

To zapewne jakaś epidemia, na szczęście z kurzą grypą nie ma nic wspólnego, to tylko wiosenno-wielkanocne uzależnienie od jajek i kurczaków.
Następny koszyczek (dla córki) opuszcza mój dom. Zostały jeszcze dwa do przygotowanie, dla mamy i koleżanki z pracy. Kurczaki są, brakuje tylko okrągłych serwetek w kolorach wiosny, mam nadzieję że uporam się z nimi w przyszłym tygodniu, bo jak tak dalej pójdzie to zamienię Boże Narodzenie w Wielkanoc, tempo ślimaczne to jeszcze bardzo delikatne określenie. No ale jak tu sią brać do pracy, kiedy inne problemy człowiek ma na głowie, kiedy zawsze coś jest ważniejsze, coś trzeba zrobić natychmiast a jak już czas by się znalazł to ochoty nie ma bo w głowie mętlik.
Wiosna jednak nie akceptuje takich wymówek, Wielkanoc za pasem i chcąc niechcąc trzeba się wreszcie choć trochę pośpieszyć. Okna też czekają na swoją kolej, podłogi trzeba pastować, obrusy wybrać itd...
Ale jakoś to będzie,w końcu nie ja sama tak mam, więc jak dla wszystkich tak i dla mnie ;)
powodzenia i owocnego nowego tygodnia Wam życzę :)

A żeby Wam się w głowach nie zakręciło od tej zieleni na dworze i u mnie, wstawiam jeszcze jedno zdjęcie z moja ulubioną dekoracją wielkanocna. Gniazdo z wikliny z ptaszkiem, a kocham tą ozdobę za spokój kolorów i asocjacje które co roku kiedy na nią patrzę przypominją mi moje dawne już dzieciństwo.

Wielkanoc coraz bliżej - prezenty można przygotować

2011-03-26T13:45:00.001-07:00

Moje Kurczaki już znacie, tego w krateczkę pewnie też, dzisiaj nadszedł i dla niego czas, wyprowadził się i zamieszkał w innej dzielnicy u mojej kuzynki, która jest ogromną zwolenniczką wszelkich dekoracji, zresztą ma bardzo dobry gust i jak się to mówi " ma do tego rękę.
Serwetka nietrydycyjnie śnieżnobiała i koronkowa, tylko taka prawdziwie wiosenna, uszyta jak całe mnóstwo moich prac z recyclingu. Różowy materiał to była poszewka z poduszki, koronka zdobiła niegdyś bluzkę, dzisiaj połączyły się w wielkanocną serwetkę. Mam nadzieję że Wam się spodoba :)

Spotkanie z Alicją czyli bigos prezentowo-tkaninowo-porcelanowy

2011-03-25T06:33:00.001-07:00

Zaczynam od spotkania z blogową koleżanką, którą przez przypadek poznałam i jak się w krótce okazało mieszkamy w tym samym mieście. Oczywiście takiej okazji przepuścić nie można, bo ile z nas ma takie szczęście ?!
Alicję poznałam od razu, wystarczyło jedno spojrzenie i wiedziałam że to ona. Przegadałyśmy całą godzinę, przed pójściem do pracy, w miłej greckiej restauracji. Miałyśmy sobie tyle do powiedzenia że po rozmowie chyba pozostał jeszcze większy niedosyt niż przed. Mamy jednak nadzieję że już niedługo to sobie odbijemy.
Dostałam przewspaniałe prezenty, całą, własnoręcznie uszytą torbę, pełną cudów, aż mi było głupio, bo ja co prawda też miałam drobnostke dla niej, ale jak mówię to była naprawdę drobnostka. Oj trzeba będzie się rewanżować, a że u mnie w domu cały czas trwa produkcja to jak się o tym przysłowiowym szewcu mówi-że chodzi bez butów, tak właśnie mam i ja, robię i robię a później wszystko porozdaję dookoła i sama zostaję z gołymi rękami.
Chyba od dzisiaj zacznę produkcję na własny użytek i sprawię sobie taką szafkę z prezentami. Bo to przecież wygodne kiedy w nawet najbardziej niespodziewanych sytuacjach ma się coś pod ręką.

Oj będzie się działo (szyło)...zaopatrzona w nowe tkaniny mogę sobie pofolgować, tylko dlaczego do każdego metra materiału nie dodaje się automatycznie równowartość czasu :) ???

Wiem, wiem, zalała nas moda skandynawska, wszystko w szarzyznach i bielach. Ja też co prawda jestem zwolenniczką tego stylu, ale całość nie musi się koniecznie mieścić w kręgu biało-kremowo-szarych barw.
Kocham kolory, kocham kiedy są gustownie ułożone, kiedy uzupełniają się na wzajem. Kiedy struktury tkanin, tapet, wzory mebli dają orginalną całość, która świadczy o fantazji właściciela. Bo fantazja to chyba klucz do niekonwencjonalnych rozwiązań architektury wnętrz.
Mięszanina hypermodnych wnętrz doskonale jednoczy się z tu i tam ustawionymi starymi meblami, które w tym wypadku spełniają rolę nie tylko użytkową ale przede wszystkim dekoracyjną.
Jeżeli o kolory chodzi, to najlepszą nauczycielką jest matka natura, wystarczy spojrzeć na kwitnący ogród, nadmorską plażę, orientalny bazar z przyprawami a korzystając z raz zapamiętanej palety barw, nigdy nie popełnimy stylowo-wnętrzarskiej gafy.
Zdjęcia z książki "Osborne & Little Style", autor Jackie Cole.
Fantastycznie ilustrowana i chyba jedna z najpiękniejszych wnętrzarskich lektur jaką dane mi było obejrzeć.

Teraz temat kolejny i już ostatni, zdobyczna porcelana. Za grosze kupiłam w moim sklepiku ze starociami dwa półmiski, pięknie malowane, pozłacane i z prześlicznym wytłaczanym wzorem. Pobuszowałam bo necie i jak się okazało są to rzeczy wartościowe. Z tyłu na dnie jest bowiem znak manufaktury, która za cesarstwa Austro-Węgierskiego znajdowała się na terenach obecnych Czech. Fabryka porcelany działała w latach 1890 do 1939. Nie udało mi się ustalić jak stare są te dwa półmiski, ale tak na chłopski rozum mają z całą pewnością ponad 70 lat a może i 100 w zależności od produkcji.

Miłego, spokojnego i owocnego weekendu Wam życzę, wasza savannah :)

Kurczę, kurczaki mnie nie chcą opuścić...

2011-03-22T00:40:00.000-07:00

Wybieram się z wizytą poszpitalną do starszej pani. Cóż jej zabrać kiedy ma wszystko (jak zawsze twierdzi) ? Pomyślałam że takiego serca jeszcze z całą pewnością nie ma. Serce jak serce zawsze na czasie, a kury, w tym wypadku kogut i kura teraz "On Top". W środku pomiędzy warstwy waty dodałam lawendę, niech służy miłemu zapachowi i przeganianiu moli ;) co nie znaczy że takowe są, ale na wszelki wypadek, gdyby się im przypomniało że to już wiosna ;).
Całość uszyta tylko i wyłacznie z resztek, nazwijmy go "serce z recyclingu".
Cześć i do następnego postu, udanego dnia wszystkim życzę :)

Co ma piernik do wiatraka czyli książki i kurczak :)

2011-03-20T11:49:00.000-07:00

Kilka dni temu zostałam zaproszona przez Yrsę
http://ulzaciszna13.blogspot.com/
do podzielenia się moim światem książek.
Cóż tu pisać, kiedy najchętniej się czyta.
Moja "biblioteka" jest w ciągłym ruchu (dlatego też tak wygląda), książki prawie codziennie wyciągam, wkładam, przeglądam, a jeżeli zrobię porządek, ten niestety nie trwa długo ;).
Lubię kiedy książki są w ciągłym użyciu, w końcu po to są i choć ogromne, zakurzone biblioteki wywierają na mnie wielkie wrażenie i respekt, to jednak jestem zdania że książka zamknięta w regałach nie spełnia swojego zadania, choć rozumiem że dla potomnych trzeba też coś zachować.
Książki kocham, czytała mi je babcia i byłam strasznie nieszczęśliwa kiedy zamykając książkę mówiła że ją oczy bolą i już czytać więcej nie może. Jako dziecko "odpływałam z książkami" tak chętnie, że zapominałam o nauce, a kiedy trzeba było gasić światło to czytałam dalej pod kołdrą z latarką w ręce albo w zimowe wieczory w świetle, które padało od drzwiczek w piecu kaflowym. Mama zawsze mówiła że zepsuję oczy i zepsułam, ale czytać nie przestałam...
Moja biblioteka to prawdziwy "literacki bigos", znaleźć tu można; poradniki, pamiętniki, biografie, książki do nauki języków obcych, przewodniki turystyczne,kuchnie świata, klasykę, moją ukochaną poezję, książki obcojęzyczne (tutaj króluje język niemiecki) jak i polskie itd...
Pochwalę się tylko moimi "białymi krukami " (idąc w ślady Yrsy), jest to biblia polsko-łacińska z 1771 roku i słownik polsko-niemiecki z 1774 roku (obie pozycje są prezentami od mojego byłego szefa, który sam był kolekcjonerem a jego biblioteka zajmowała całe dwa pokoje. Te księgi przeznaczone są dla moich dzieci (w spadku :) i mam nadzieję że sobie to docenią.
Za skarb uważam też mój "Katechizm", który dostałam w pierwszej klasie szkoły podstawowej czyli 40 lat temu, jest jeszcze naprawdę w dobrym stanie i od czasu do czasu jeszcze w nim czytam i zawsze ze wzruszeniem.
Koniecznie wymienić powinnam tutaj "śpiewnik", to jest to zdjęcie z brązową, nadgryzioną zębem czasu okładką. Ten to śpiewnik dostała moja babcia od jej taty, czyli mojego pradziadka, idąc do pierwszej komunii św. Wydano go w 1907 roku. To mój rodzinny skarb .
Moją ukochaną książką jest książka pt. "Vita brevis" czyli "życie jest krótkie" autora Jostein Gaarder. Historia oparta na faktach opowiada o biskupie z Hippo, Augustynusie i jego związku z matką jego jedynego syna, kobietą o imieniu Floria.
Autor książki znajduje w jednym z antykwariatów w Buenos Aires szkatułkę, której zawartością są listy Florii (Codex Floriae) pisane do jej ukochanego, który w imię religii, kariery kościelnej i posłuszeństwa względem matki wyrzeka się swojej miłości do niej i do wspólnego syna.
Orginalne listy zniknęły podobno w "czeluściach" Watykanu...
Książka a właściwie listy i ich tłumaczenie napisane są najpiękniejszym literackim językiem jaki w moim życiu spotkałam i choć mam wiele ulubionych lektur, to jednak ta jedna, ma swoje szczególne miejsce w moim sercu.

Ta mała książeczka w oprawie z muszli to kieszonkowe wydanie Koranu

Na koniec żeby Was nie zanudzić "poczęstuje" Was jeszcze kurczakiem, takim z prawdziwego, polskiego lnu...:) Udanego tygodnia wszystkim życzę:)

Do podzielenia się swoimi książkowymi zbiorami zapraszam "Margott"
http://margott-awszystkocokocham.blogspot.com/
i Alicję z blogu:
http://alicja-beautyhome.blogspot.com/
i mam nadzieję że obie przyjmą moje zaproszenie:)

2011-03-18T03:57:00.000-07:00

http://www.forjapanwithlove.com/

Tutorial - szyjemy kokoszkę :)

2011-03-14T09:05:00.000-07:00

Wykrój nie musi być idealny, kurka mimo to napewno się uda.
1. Materiał składamy podwójnie prawą stroną do siebie.
Ten wykrój daje kokoszki dosyć pokaźnych rozmiarów, ale mniejszy krój z pewnością da słodkie, małe kurczaczki.

2.Wycinamy dodając po około pół centymetra na szew.

3.Wycinamy grzebień i dzióbek z filcu oraz prygotowujemy kilka nitek z wełny czy ze wstążeczek wg. gustu.

4. Rozkładamy przycięte dwie części materiału, kładziemy wełniane nitki przy prostej linii tak, żeby leżały trochę na skos w kierunku środka. Na drugiej zaokrąglonej stronie układamy dzióbek i grzebień. Zarówno ogon jak i grzebień z dzióbem kładziemy około 1 cm od górnego rogu - zszywamy, zostawiając cały dół otwarty.
Czyli szyjemy obydwa boki i jedną górę.

Tutaj UWAGA - jeśli zdecydujemy się zszyć tą górę z ostrzejszym wycięciem umieszczając właśnie w tamtych rogach ogon, grzebień i dziób (tak jak ja w tym wypadku) to otrzymamy kurkę chudszą, ale będzie wyglądała jak gdyby siedziała na jajkach.
Jeśli zszyjemy ten łagodniej wycięty trójkąt to kurka będzie grubsza i jak gdyby stojąca. Możecie zobaczyć to na zdjęciach na dole, gdzie gotowy drób sfotografowałam tak żebyście to mogły zobaczyć (mam nadzieję).

5.Tak to wygląda; ogon, dziób i grzebień są już wszyte w środku.(Chyba nawet widać to troszkę w rogu?)

6.Otwieramy niezszyty dół tak, żeby szew jednego boku pokrywał się ze szwem z drugiego boku.

7.Znowu zszywamy zostawiając sam środek dołu otwarty na 2-3 cm żeby można było kurczaczka odwrócić na prawą stronę no a na końcu "nadziać" ;)

8.Miejsce do nadziewania ;)

9.Tak powinien teraz wyglądać Wasz kurczak...

10.Nadziewamy nasz drób, dziurkę zszywamy....
No chyba że koniecznie chcemy mieć jajka ;)

Ponieważ żadna ze mnie nauczycielka, krawcowa ani też fotograf, to jednak mam nadzieję że coś z tego zrozumiałyście, jeśli nie, to piszcie, postaram się na wszystkie pytania odpowiedzieć.
Powodzenia Wam życzę i koszyczków pełnych kurczaków a może nawet i całej kurzej fermy :)

W poprzednim poście Karolina pytała mnie czym "nadziewam" moje kury i inne stworzenia, myślę że tak jak wszyscy inni jako wkładu używam sztucznej waty, takiej jaką wypełnione są niektóre ozdobne poduszeczki i jaśki...
Kupuję taką w sklepach z materiałami, w dużych, plastykowych workach.

Kokoszki, kokoszki w paski, kwiatki i groszki...

2011-03-10T06:20:00.000-08:00

Wszędzie jajecznie i pisankowo, to niech u mnie będzie kokosio czy po prostu kurczakowo :)
Te kokoszki szyje się dosłownie w 15 minut, prosty krój z wykorzystaniem resztek materiału, kilka centymetrów czerwonego filcu i resztki włóczki na ogonki - kokosia jest gotowa !
Można taką włożyć do gniazda, albo powiesić na wielkanocnej wiązance czy bukiecie z baziami i choć kury niby nie latają, ale w święta zrobią wyjątek :)
Miłego weekendu już dziś Wam życzę, bo wybieram się właśnie na weekend do Polski, więc do zobaczenia :):):)

8-ego marca :)

2011-03-08T02:01:00.000-08:00

Nie zapominajmy o własnej wartości...

"Dom buduje mężczyzna, ale dopiero kobieta czyni go domem"

Wszystkim żeńskim przedstawicielkom naszego gatunku,przesyłam jak najlepsze życzenia z okazji Dnia kobiet :)

Książeczki do poduszeczki i bajki cd...

2011-02-27T08:17:00.001-08:00

Nic nie sprawiało mi do tej pory (w szyciu) takiej przyjemności jak szycie tej małej księżniczki na ziarnku grochu. Pewnie dlatego że taka mała, a ja cierpliwością nie grzesząc, w tym wypadku jestem zadowolona bo robota idzie szybciutko.
Była różowa, teraz przyszła kolej na czerwień i w rączkach zamiast obligatoryjnego serca tym razem ptaszek...
Uszyłam też dwie okładki na książki, dla koleżanki, która lubiąc wypożyczać książki z biblioteki publicznej, ma zawsze wątpliwości co do higieny, a bo to ludzie różne nawyki miewają i książki w najdziwniejszych miejscach czytać lubią...No więc była prośba, czy mogłabym uszyć okładki gwoli zabezpieczenia książki i czytelnika. (Okladki niebieskie z gumką, na różne rozmiary książek, różowe założone tylko z przodu - tył można dowolnie wg. książki podwinąć)
A że do wiosny już niedaleko, to i u mnie w mieszkaniu kwitnie to i owo, co udekumentowałam zdjęciami.
Spokojnego, zdrowego i udanego tygodnia Wam życzę :)

Bajkowo-groszkowo...

2011-02-22T01:58:00.001-08:00

Jeszcze ciągle zima, a więc najlepszy czas na bajki, więc i u mnie będzie bajkowo.
Księżniczkę na ziarnku grochu każdy zna, a ponieważ zobaczyłam ją gdzieś w necie i zapałałam "miłością" do tej małej, rezolutnej i rozpieszczonej osóbki, postanowiłam ją mieć.
Po dłuższych poszukiwaniach znalazłam na zagranicznej stronie wiadomość, że wykroju nie ma a każdy zdany jest na własną pomysłowość i kreatywność.
A że do odważnych świat należy, więc zmusiłam moje szare komórki do wysiłku, a efekt prezentuje Wam dzisiaj, z nadzieją że Wam się spodoba:) Udanego tygodnia wszystkim życzę, z pozdrowieniami-savannah:)

W kapciach do łóżka...???

2011-02-12T11:53:00.000-08:00

O tak, dlaczego by nie?!
Skoro są to kapcioszki szyte specjalnie na takie "wejście". Po domu raczej niewygodne, bo śliskie (trzeba by spod spodu nakapać gumy w płynie) i nie mają grubszej podeszwy, więc czuć wszystko pod stopą. Za to do łóżka lub np. do torebki, na krótkie, weekendowe wyjazdy, w sam raz. Do tych ostatnich, czerwonych z biało-czerwonym pasiastym środkiem uszyłam też woreczek do kompletu, żeby były porządnie spakowane i zawsze pod ręką na szybkie wyjazdy.
To narazie tyle, wiem, wiem że to tak mało, ale sprawy domowe i kłopoty rodzinne jakoś nie dodają mi teraz ochoty na cokolwiek innego. Teraz to nawet jak ja mówię " nie żyję" tylko wegetuję w nadziei na lepsze czasy, oby przyszły jak najszybciej...

ADHS/ ADHD /ADS czyli nie dajmy się zwariować

2011-01-04T08:25:00.001-08:00

Mam potrzebę podzielenia się z Wami moimi refleksjami, refleksjami na temat ADHS.

Dlaczego ADHS ? Ano dlatego że jestem matką 18 latka z ADHS-em.

Przeszliśmy razem przez piekło, piszę "razem" bo nie tylko jego to dotyczy, ale i cała rodzina na tym ucierpiała. Mąż, córka no i ja. ( Według badań około 70% małżeństw mających dzieci z ADHS-em się rozpada, nie mogąc sprostać temu zadaniu)

Oczywiście myślę o prawdziwym ADHS. Niektórzy rodzice uważają że ich dziecko ma taką chorobę bo jest hyperaktywne, a to duży błąd. Na diagnozę składa się bowiem całe mnóstwo czynników.

Ostatnio oglądałam w TV kabaret, gdzie padały niesmaczne żarty na ten temat. Myślę że panowie ci nie mają pojęcia z czego się śmieją (wybaczam im, bo nie wiedzą co czynią). Dla mnie to tak jak gdyby ktoś śmiał się z człowieka chorego na parkinsona czy stwardnienie rozsiane (MS) i przecież nikt nie robi sobie chyba żartów z chorych na raka itp.

Niewiem czy zwalić to na karb zwyrodnienia społecznego które postępuje czyli na znieczulice i świat w którym życie staje sie coraz szybsze, a społeczność zdaje się życ w przyśpieszonym tempie ? Teraźniejszość zaczyna się kurczyć, brakuje nam notorycznie czasu a przecież świat kręci się tak samo, tylko nasz napęd dostaje niebezpiecznych obrotów i pomimo iż idealizujemy nasze "stare, dobre czasy" to nie możemy zaprzeczyć że już wtedy, w tamtych latach starsi idealizowali swoje "dobre, dawne dzieciństwo" itd...

Przeczytałam niedawno wspaniały artykuł w "Neue Züricher Zeitung", postaram sie streścić go po krótce dla Was:

Wystarczy że popatrzymy na UNO - konwencje praw dziecka. Właśnie w samej tej to konwencji, prawa te są już przytłoczone niesamowitą masą obowiązków wobec dzieci, dla dzieci, a później oddiaływanie ich przenosi się na same dzieci.

Już w stanie płodowym trzeba badać stan zdrowia embriona, później w trakcie ciąży stymulować go muzyką i obcymi jezykami, koniecznie chodzić do szkoły rodzenia, jak gdyby poród bez tego nie mógł się odbyć. W wieku przedszkolnym zapisujemy maluchy na różne zajęcia, a ciągłości takowych nie ma końca.

Rodzicie twierdzą że tak trzeba, że to konieczne. Bo przy obecnej globalizacji świata, dzieciaki muszą się zakwalifikować do czekającego ich później "rynku pracy" żeby nie zostać zdyskwalifikowanym w życiu.

Nie trzeba więc się dziwić że i nasze pociechy nie mogą czasami złapać oddechu, pędząc między obowiązkami, krótkimi rozmowami z rodzicem (oczywiście przez telefon komórkowy) szybkim wpadaniem do domu lub Fast Food restauracji na szybką przekąskę. Nie zapomnijmy o muzyce, która prawie zawsze, kiedy tylko można i wolno, płynie poprzez słuchawki i uszy do mózgu:

Szkoła, sport, korepetycje, kursy, koledzy, dom, zadania domowe ...

Jakie skutki takiego życia odczuwają nasze pociechy, tego jeszcze nie zbadano, ale że coraz więcej młodych przerywa szkołę, że u coraz większej liczby diagnostykuje się właśnie ADHS (szczególnie w krajach wysokorozwiniętych) depresje, nałogi i choroby biopolarne, tego wyprzeć się nie można.

Przyśpieszenie świata odwartościowuje takie czynniki jak; starość, czas do rozmyślań, powolność.

Botoxem zwalczamy zewnętrzne oznaki starości, ubieramy się w trampki i kolorowe ciuchy żeby czuć się młodo, później kradniemy sami czas naszych dzieci, czyli anektujemy go.

Nawet w starszym wieku chcemy być młodzi i zacieramy granice między generacjami.

Młodzi jednak potrzebują swojego i tylko swojego świata i dystansu do starszych, żeby móc dorosnąć.
Duży procent dzieci i nastolatków ma problemy (choć często ich jako takie nie odbiera) ze znalezieniem się w tym na "łeb i szyję" pędzącym świecie. Bo choć organizm rośnie i dojrzewa bardzo szybko co jest efektem lepszego wyżywienia i hormonów w pokarmach, to jednak duch potrzebuje tyle czasu ile potrzebował go tysiące lat temu. Na szczęście tutaj nic się nie zmieniło a my powinniśmy się kierować tylko i wyłącznie tym tempem, zapobiegając tym samym chorobom psychicznym naszych dzieci.
A więc dajcie szansę każdemu dziecku, nie tylko swojemu, aby kiedyś, kiedy dorosną mogły się cieszyć zdrowiem i siłą ducha :)

Choinka, choinka, bombki kolorowe...

2010-12-25T15:28:00.001-08:00

W tym roku kolorem przwodnim mojej choinki jest złoty, poza tym krem i beż.
Lubię spokojne choinki, żadnych cyrkowych, migających światełek itp...
No i koniecznie żywa, plastyku nie uznaję.
Dla Was kilka zdjęć zrobionych na szybko, najbardziej podobała się bombka Penelopy i te ze szkła z aniołem w środku.
Pozdrawiam świątecznie, dla mnie po dwóch dniach w domu pełnym gości, jutro ja będę gościem - już się cieszę, choć to ostatni dzień świąt, ale do Sylwestra niedaleko :)

Miało mnie nie być...

2010-12-22T11:05:00.000-08:00

Ale jestem (choć z opóźnieniem), jestem żeby podziękować Penelopie za przesyłkę z wygranym Candy. Wygrałam ślicznego, świątecznego bucika, uszytego z lnu i bawełnianej koroneczki. Mało tego, chciałam zamówić przy okazji jedną bombkę z jej galerii, no i dostałam, tyle że Penelopa przysłała mi ją w prezencie :), na dodatek mogłam sobie jeszcze wybrać jaką chcę.
Do tego dołączona była jeszcze anielska zawieszka z bibułkową kryzą.
Największą zagadką jest jednak fakt, że od dnia kiedy podałam adres, do dostarczenia przesyłki minęły tylko trzy dni, a to jest niemożliwe. Mieszkam za granicą a Penelopa na drugim końcu Polski. Nie podejrzewam jej o jakieś czarodziejskie umiejętności, ale w takim razie to jakiś świąteczny cud :)
Penelopo, ogromne podziękowania. Twój bucik już zdobi moje mieszkanie, a bombka i zawieszka paradują na choince. Sprawiłaś mi w tym roku pierwszy świąteczny prezent :):):)
A dla wszystkich jeszcze kilka zdjęć "moich" zdobycznych cudów.

Na Stożku czyli powtórka z choinki...

2010-12-16T01:07:00.000-08:00

To już mój ostatni wpis przed świętami, czas goni i każdej minuty szkoda. Być może zaglądnę jeszcze tu i tam z filiżanką kawy w ręce, żeby właśnie tego "czasu nie marnować" nawet podczas picia kawy, ale sama robię już świąteczną przerwę.
Chciałam Wam jeszcze pokazać moją najnowszą i ostatnią w tym roku choinkę, nazwałam ją "Stożek" ponieważ ta góra, to w moich okolicach znany teren narciarski, więc niech będzie tak trochę swojsko, skoro mnie w kraju nie ma.
( Na marginesie wspomnę tylko że już chciałam to moje najnowsze choinkowe dzieło wyrzucić, kiedy nalepiłam serwetki z czarno-białymi aniołami, syn stwierdził że najlepiej to ona pasowałaby na cmentarz jako ozdoba, kombinowałam tak i siak i nic nie przychodziło mi do głowy. Aż wreszcie ot tak z niczego samo się jakoś wszystko wymyśliło, a syn stwierdził że sprawę uratowałam w ostatniej minucie, bo kubeł już czekał :)

Kończąc chciałabym się z Wami pożegnać słowami naszego "Jana z Czarnolasu", przyjmijcie je jako życzenia świąteczne ode mnie:

"Panie to nasza praca,
a zdarzenie twoje.
Racz więc dać do końca
błogosławieństwo swoje.
Niech inni pałace marmurowe mają
i niech złotem szczerogłowym
ściany obijają.
My Panie - niechaj mieszkamy
w tym gnieździe ojczystym,
a Ty nas zdrowiem obdarz
i sumieniem czystym,
pożywieniem uczciwym,
ludzką życzliwością,
obyczajami znośnymi,
nieprzykrą starością"

Wesołych, pełnych miłości i wzajemnego zrozumienia świąt, zdrowia dla wszystkich domowników i Waszych rodzin oraz szczęśliwego Nowego Roku, obfitującego orginalnymi i ciekawymi pomysłami i niech Wam Bóg błogosławi w każdej chwili Waszego życia, tego, wszystkim znanym, anonimowym i tym, którzy tylko wpadają na krótko życzy ...savannah :)

Kapcie (Peep-toe) wieczorową porą...

2010-12-14T01:00:00.000-08:00

Ale mam talent, prawda ?
Ano niestety nieprawda! Kapcie podpatrzyłam u naszej zdolnej Zuzi z blogu "Szycie jest piękne" (zobaczcie koniecznie, to jest dopiero odjazd :). Więc wczoraj nastąpiła próba generalna i zabrałam się za szycie.
Oto efekty mojej pracy, jak na pierwszy raz chyba nawet jako tako się udały, a dla Was żeby zdjęcia były "wiarygodne" uprawiałam nawet akrobatykę "sportowodomową" i robiłam sobie zdjęcia na własnych stopach :) :) :) (Nogi chore i okropne, ale ważne że chodzą) za to kapcie (jak na debiut) myślę że nieźle się prezentuja. Zawiązałam tylko na trochę inny sposób niż Zuzia, więc i dlatego przypominają trochę zajączki, choć to przecież "Boże Narodzenie" a nie Wielkanoc...Ale zając też należy do Bożego inwentarza i pewnie w Wigilię o 12 w nocy przemawia jak i inne zwierzaki ludzkim głosem (lecz tego to się już po kapciach niespodziewam)...

Choinka "made by savannah" :)

2010-12-10T15:57:00.000-08:00

Już nie mogę się doczekać na ten dzień, kiedy wreszcie znowu będę mogła stroić choinkę, aż mi trochę wstyd że "taka stara a taka g....." To zadanie należy do mnie, nie do moich dzieci, choć trudno mówić o dzieciach, syn ma 18 lat i z całą pewnością nie choinka mu w głowie ;) a córka już z nami nie mieszka i choć spędzamy razem święta, to jednak ja "ubieram" choinkę.
Wcale się nie buntuję i z prawdziwą pasją poświęcam się tej "pracy".
W międzyczasie nie mogąc się doczekać tej prawdziwej, pachnącej, zielonej, postanowiłam wypróbować swoich sił i wyprodukować sobie swoją własną. Chyba tak naprawdą z orginałem konkurować nie może, ale zawsze to jakaś radość dla niecierpliwych.
Więc prezentuję Wam choinkę "Made by savannah", mój pomysł, patent i wykonanie.
A wszystko bardzo proste i sam pomysł wpadł mi do głowy w tramwaju podczas jazdy do pracy.

Potrzebujemy: stożek ze styroporu, który ja potraktowałam jak przy decoupagu, czyli białą farbą i potem serwetka. Następnie powycinałam kwiatki z resztek koronki i nalepiłam na stożek, a dół ozdobiłam taką samą koronkową falbanką. Do tego mała kokardka z białego bastu. Na koniec cały stożek okręciłam spiruliną ( to chyba odpowiednik włosów anielskich w Polsce). Wazonik, w którym stoi choinka to zakup za 5 zł. na starociach, wypełniony pianką do układania suchych bukietów, na górze różne, pasujące drobiazgi.
Choineczka, nabita na patyk, kupiony na metry, pomalowany na biało.....i gotowe :)

świąteczny stroik...

2010-12-07T11:32:00.000-08:00

Jeszcze w lecie kupiłam blaszaną wanienkę w okropnym, niebieskim czy błękitnym kolorze. Nawet specjalnego pomysłu na wykorzystanie takowej nie miałam. Chciałam tylko papierem ściernym zdrapać kolor i zdecupażować ją na jakiś bardziej przystępny kolor. jednak do tego nie doszło, leżała sobie biedaczka w komórce i czekała na lepsze czasy, a te nadeszły właśnie teraz. Postanowiłam że spożytkuję ją jako naczynie na świąteczny stroik. Decoupage zrobiony na gazie (mój pierwszy w tym stylu), w środku gąbką do układania suchych bukietów, a na górze wszystko co znalazłam w moich "skarbach", niczego nie kupiłam oprócz wspomnianej gąbki no i świeczek.
Kompozycje nazwałam "zimowe magnolie", bo do decu zużyłam serwetki z magnoliami, dlatego świeczki też mają taki niezdecydowany kolor między delikatnym różem a łososiem, żeby pasowały do kwiatów na wanience.
Mam nadzieję że Wam się podoba ? Już jutro zostanie nim obdarowana moja bratowa :)
Miłego wieczoru Wam życzę

Kiermasz świąteczny

2010-12-05T13:48:00.000-08:00

Od kilku dni odwiedzam regularnie znane mi kiermasze świąteczne w okolicy, a jest ich w Wiedniu kilkanaście. Jeszcze nigdy nie odwiedziłam aż tylu w jednym roku. Na przyszły weekend planuje kolejny wypad. Tutaj tak jest, ponieważ idzie się za każdym razem z kimś innym (raz z rodziną, raz z przyjaciółkami to znowu z koleżankami z pracy itd..). Raczymy się przeważnie grzanym winem, gorącym punchem i innymi tradycjonalnymi trunkami i smakołykami. Dzisiaj mieliśmy -10 stopni, więc dobry pretekst żeby się rozgrzewać np. grogiem, to naprawdę pomaga :)
Kilka zdjęć przyniosłam z sobą dla Was, może znajdziecie dla siebie jakieś inspiracje z przeróżnych sklepików. No i choć troszeczkę udzieli się Wam ten przedświąteczny nastrój.
Ten kiermasz jest cudowny, z jego małymi, wąskimi uliczkami, z maleńkimi sklepikami, które znajdują się tak nisko przy ziemi że trzeba się schylać żeby wejść do środka, niektóre są w pięknie odrestaurowanych piwnicach co stwarza niesamowity nastrój, jeszcze inne mają niskie okna przepięknie udekorowane i nawet dorośli stają się dziećmi zaglądając przez szyby do środka, to tak trochę jak u Gulivera podczas jego wizyty u Liliputów. Tutaj jest po prostu pięknie i jest to mój ulubiony kiermasz świąteczny...

Chciałam się jeszcze podzielić jednym spostrzeżeniem, zauważyłam i to nie tylko u nas, (czytałam o tym na blogach w Niemczech oraz na kilku z Polski) że na takich np. kiermaszach czy różnych targach, ludzie nie chcą wydawać pieniędzy na rękodzieło, choć nawet w Biblii pisze, "że nie samym chleben człowiek żyje", to często takie artystyczne stragany czy stoiska cieszą się raczej słabym zainteresowaniem kupujących, ale za to obok, na innych stoiskach z napojami, kiełbasą z grila, czy grzanym winem, kolejka jest zawsze :( Ja tego nie rozumię, bo choć sama też chętnie piję grzańca na rozgrzewkę, to jeszcze nie zdarzyło mi się wrócić z kiermaszu z pustymi rękami, zawsze coś jeśli nie sobie to innym kupię.
No i przykro się robi człowiekowi, kiedy widzi że takie piękne rzeczy nie znajdują zainteresowania. Rozumiem, jest kryzys i trzeba kilka razy każdą monetę odwrócić zanim się ją wyda, ale skoro trochę później Ci sami ludzie wydają bezmyślnie pieniądze na różne trunki, tego to już nie rozumię. Ja, choć uwielbiam przeróżne smakołyki, to wolę jednak wydać pieniężki na coś ładnego, cos co sprawi mnie samej lub obdarowanym dłuższą przyjemność niż kilka godzin między jedzeniem i trawieniem.....;)
Jestem za pięknem i niech tak już zostanie !

Kochana Beatka i jej telepatia :)

2010-12-01T23:58:00.001-08:00

No bo jak tu powiedzieć inaczej, kiedy nie dosyć że w jej Candy wyciągneła moje imię aż trzy razy (ale fart !) to jeszcze wybrała dla mnie tego anioła, którego sobie tak skrycie życzyłam.
Paczkę poszłam odebrać na pocztę, po drodze kupiłam sobie ciacho z jabłkiem (mimo nadwagi - no i co, w końcu miałam ku temu pretekst, chcąc ten moment celebrować jak najdłużej)
W domku, oczywiście kawka i muzyczka, a w trakcie robienia tej kawy to aż mnie gdzieś ściskało żeby paczuszkę rozerwać i wreszcie zobaczyć co dostałam (niepoprawne dziecko), ale nie, mówię sobie: "sabina, ćwicz twoją silną wolę, co to ma znaczyć żebyś ty, w takim wieku, nawet 10 min. wytrzymać nie mogła?"
No więc ćwiczyłam, ale kawkę zrobiłam w ekspresowym tempie (choć nie z ekspresu), no i na talerzyk wspomniane już ciasteczko, biorę paczuszkę i co...? Ano przypomina mi się że trzeba byłoby zrobić zdjęcie paczuszki, więc mimowoli wstałam od stołu i chwytając aparat zrobiłam zdjęcie opakowania bo takie wspaniałe opakowanie też trzeba udokumentować, a że było to już popołudnie i do tego za oknem szaroburo i śnieżnie, więc zdjęcia robiłam pod lampą. Zaświadczam tutaj uroczyście, że paczuszka w środku, czyli w tej wielgaśnej kopercie była w tym momencie jeszcze nienaruszona, choć na zdjęciu opakowanie tylko w kawałku, no bo przy takim skąpym świetle było mi ciężko zrobić dobre zdjęcia.
Wreszcie nadszedł punkt kulminacyjny, siadam spokojnie, w rękach (drżących) to zawinniątko, ciągle jeszcze nie otwarte więc biorę się do dzieła i.....
dzwonek, syn wraca ze szkoły :( zaraz mi przyszło na myśl, po co człowiek te dzieci ma, że też one zawsze przychodzą w nieodpowiednim momencie (na świat, w trakcie intymnych zbliżeń, no i akurat teraz).
Nareszcie przy podejściu niewiem już którym...
udaje mi się otworzyć kopertę a w środku śpi sobie spokojnie mój najmilszy, najsłodszy i długo wyczekiwany śpioszek :)
On tak świetnie pasuje do mojej sypialni i nawet mąż stwierdził że jest słodki (śpioszek, nie on sam) i że mam go zabrać do sypialni, a to już coś, no nie !?
Beatko, od kiedy mnie wylosowałaś, wniosłaś odrobinę światła w moje życie, bo przeżywałam akurat bardzo ciężki czas, teraz też lekko nie jest, ale jakoś znośniej i łatwiej. A że wylosowałaś mnie aż trzy razy, wzięłam to za dobry znak, jakiś dobry omen, że wszystko się ułoży i daj Boże żeby tak było. Dziękuję Ci słoneczko za tyle radości :)
A śpioszek ma już swój kącik i kochamy go wszyscy, masz od niego pozdrowienia i mam Ci powiedzieć że jest mu u nas dobrze :)

Pewnie już Was nudzę...?

2010-11-30T11:34:00.000-08:00

Ale to już jedna z ostatnich tidowych anielic w tym roku. Zrobiłam jeszcze na szybko kilka zdjęć, ponieważ dzisiaj już jej nie mam.
Będzie prezentem świątecznym dla prawdziwej pani pielęgniarki.
Troszkę już się znudziłam tym szyciem i wolałabym zająć się czymś innym, jak np. decoupagem.Nie wiem jak to jest z Wami, ale ja w sumie nie cierpię robić całymi dniami tego samego brrrr....nie ma nic gorszego!

Do usłyszenia, miłego wieczoru Wam życzę :)

Panna różanna...

2010-11-27T06:48:00.001-08:00

Czyli moja nowa Tilda, będzie miała jeszcze skrzydla, ale te się dopiero szyją, a ja jak widać nie mogę używać polskiej tastatury, bo dzisiaj blog coś wariuje a moze to tylko mój laptop?Udało się dzisiaj, więc zaraz poprawiam żeby się lepiej czytało :)

Najnowszy anioł jest duży ma 70 cm dlugości/wysokości, więc roboty było "na metry".
Mam nadzieję że Wam się spodoba, mnie osobiście, najbardziej podobają się włosy tzn. ten kolor, taki rudy bląd, jak zobaczyłam tą włóczkę, to nie mogłam oczywiście się powstrzymać. Sama najchętniej chciałabym mieć taki kolor włosów lub może jeszcze odrobinkę bardziej rudy...
Pozdrawiam i spokojnego weekendu Wam życzę :)

Niebo zatopione w stawie...

2010-11-23T00:02:00.000-08:00

Tak nazwałam mój nowy nabytek

Stałam się bowiem szczęśliwą posiadaczką jednego z "cudów" Agnieszki. Mam piękny, ręcznie ufilcowany szal, w kolorach, które przeszły moje najśmielsze oczekiwania. Zdjęcia nigdy nie są w stanie oddać koloru, nie mówiąc już o dotyku czy strukturze danego obiektu.
Ten szal to prawdziwe szaleństwo i kiedy byłam małą dziewczynką (wychowaną w górach, na wsi) to mój świat tak właśnie wyglądał. Bajkowy, pełen traw, drzew, liści, kwiatów, otulony wodą i niebem i taki właśnie jest ten szal. To jest tak, jakbym trzymała w rękach kawałek wspomnień i dawne, szczęśliwe lata...
Autorką i artystką (bo inaczej tutaj powiedzieć nie można, nie żeby słodzić, lecz żeby prawdzie stało się zadość) jest Agusia, pewnie ją znacie, z blogu "kącik baby jagi" ta nazwa wspaniale do jej prac pasuje, ponieważ wszystkie jej dzieła mają w sobie cząsteczkę takiego, bajkowo-czarodziejskiego świata.
Agnieszko, wielkie dzięki Ci przesyłam :)
http://bjaga.blogspot.com/

Tidomania, Czyżby i mnie dopadła?

2010-11-20T23:56:00.000-08:00

To już chyba chorobliwe, Tildomania mnie dopadła na całego, a żeby tą teorię jeszcze zaostrzyć to powiem Wam że to chyba choroba "psychiczna", no bo jak sobie ktoś taki jak ja, urodzony dawno temu, mogący już praktycznie mieć wnuki, zajmować się "lalkami"?
Być może to ubytki w dzieciństwie, kiedy człowiek miał jednego miśka i to było wszystko, być może się wtedy nie wyżyłam ? Lalek coprawda nigdy nie lubiłam i choć później dostałam kilka, to zawsze szły w kąt, bo takie sztywne i zimne...
Rozumiałabym jeszcze, gdybym była młodą mamą i dla swoich pociech takie lalki szyła, lub nawet i babcią, ta ma wytłumaczenie, że robi to dla wnusiów, ale ja?
Dziewczyny proszę, powiedzcie że to normalne ( w moim wieku,
50 tka się powoli zbliża ;)
Tym czasem pokaże Wam moją najulubieńszą jak do tej pory Tildę.
To łazienkowa panienka w różowym szlafroczku z ceberkiem i ręczniczkiem w rękach.
Jak ją szyłam to myślałam że nic z niej nie będzie, bo wykrój głowy a dokładniej noska, wyszedł jakiś taki pokraczny i komiczny, ale nie dałam za wygraną i jednak dokończyłam "dzieło", nie pomyślałabym że okaże się moją ulubioną.
Jeszcze raz zaprezentuje Wam też zdjęcia dużej Tildy, która była już pokazywana kilka dni temu, teraz tylko rozebrała się, żeby sukieneczką się pochwalić (to ci chwalipięta;) i pozuje też do zdjęcia w duecie, jako najlepsza przyjaciółka panny z ceberkiem...pozdrawiam i udanej niedzieli oraz spokojnego tygodnia Wam życzę.

Pomoce kuchenne i inne...

2010-11-19T10:17:00.000-08:00

Chyba jeszcze trochę za wcześnie, ale zdecydowałam się już teraz na prezentację świątecznej ozdoby stołu. Oprócz tego na stole będzie jeszcze mała, zielona wiązanka z choinkowych gałązek no i świeczki.

Wątek drugi i kolejne zdjęcia to mała pomoc (może komuś się przyda ;) przy wypychaniu wąskich tildowych rąk i nóg. Ja używam do tego celu lejka, bo materiał przy uszytych ramionach np. się tak nie strzępi.
Dołączam jeszcze zdjęcia aktualnie ukończonego, małego anioła w czerwieni (na życzenie-bląd).

Na wielu blogach królują różne zabawy jak np. w 10-tkę czyli co lubię, a ja chciałam napisać o tym czego nie lubię. Otóż nie lubię, kiedy dziewczyny ogłaszają Candy z datą ukończenia, a później całymi tygodniami nic się nie dzieje. Nie chodzi tutaj o nagrodę (bo z wieku kiedy czekałam niecierliwie na św. Mikołaja już dawno wyrosłam) ale o fakt, że nigdy nie wiem co z takim fantem na moim blogu zrobić, usunąć go czy zostawić, jeżeli jest już po terminie? Powiem szczerze, rozumię że różne sytuacje losowe się zdarzają i nawet nie ma o czym mówić, jest tak a nie inaczej. Ale są też osoby, które po prostu sobie "bimbają" i mają sprawę w przysłowiowym "nosie", a to jest naprawdę nieładnie i tego właśnie nie lubię !

Na zimowo...

2010-11-18T02:02:00.001-08:00

Powolutku, powolutku idzie zima...coraz więcej "zimowych" prac i dekoracji na blogach, nastrój też jest delikatnie wyczuwalny.
U nas, na przyszłą środę zapowiadają opady śniegu. Tego jest w Alpach już sporo, ale na niziny ma przyjść właśnie w przyszłym tygodniu, więc czekam :)
Do pogody trzeba się odpowiednio przygotować, więc i Tildy zaczynają wkładać cieplejsze ubranka.
Ta tutaj prezentowana, ma 65 cm (wzrostu) długości i nazwałam ją "Panna z piernikiem".
Myślę że choć troszeczkę udało mi się uchwycić ten zbliżający się odświętny nastrój.

Fotosy adekwatne do pogody - czyli szare - przepraszam.

Jak Wy to robicie ?

2010-11-09T01:31:00.000-08:00

Zaglądając na różne blogi, stwierdziłam że coś jest ze mną nie tak, jak być powinno. U niektórych z Was robota wre, pomysłów bez liku a efekty przechodzą najśmielsze oczekiwania. Na dodatek aranżacje piękne, domy i mieszkania zadbane, wysprzątane na błysk, wszystko tak jakby jutro miały być już święta. Na dodatek dziewczyny piszą a nawet polecają ciekawe książki, opisują swoje "wypady" za miasto, spotkania ze znajomymi itp...
Jak Wy to robicie? Skąd bierzecie czas? Przecież spać i chodzić do pracy też trzeba, a tu jeszcze hobby i czytanie książek - przyznaje że jestem pod ogromnym wrażeniem, ale i depresja bierze górę, no bo jak mogłoby być inaczej, kiedy i tak coraz rzadziej zamieszczam posty na blogu żeby pokazać swoje pojedyńcze prace.
Ja po prostu "wyrobić się nie mogę". Wiem, wiem że jestem napewno starsza niż wiele z Was, ale to kiepska wymówka, bo doświadczenie powinno brać górę a tu masz babo placek - nic z tego !
Pewnie jestem na opak i tyle...
No to dla osłody, żeby już tyle nie narzekać i marudzić prezentuję Wam mojego pierwszego, skromniutkiego anioła świątecznego (przeznaczony na prezent).
Powinnam uszyć jeszcze 12 szt. na zamówienie, sama się zastanawiam jak temu zadaniu przy moim tempie sprostam, no ale za rok też mamy święta ;)
Pozdrawiam i owocnego tygodnia Wam życzę - savannah

Zaduszki...

2010-11-02T02:40:00.000-07:00

Listopad...

Znowu nadszedł listopad,
wypominki czas zacząć
i zadźwięczeć w koszyku
grosikiem.

Zaszeleszczą pod stopą
i zaszumią nad głową
złote chmury, jak klucz
ptaków dzikich.

Tam spokojnie opadnie
pogodzony już z losem
liść klonowy, przywiędły
staruszek.

My pójdziemy jak co rok
i staniemy nad grobem
z melancholią, co serce
poruszy.

„Ojcze nasz ktory jestes”
choc pewności nikt nie ma,
bo na świecie to pewne jest
jedno.

To że przyjdzie nam odejść
i zatrzasnąć za sobą
wszystkie drzwi co prowadzą
na zewnątrz...

/autor-savannah/

Jesień w moim mieście...

2010-10-31T23:00:00.000-07:00

Byłaś wszystkim...

Jesteś wiecznością,
byłaś życiem
i światem który
już przeminął,
dzisiaj spoglądasz
na mnie skrycie
jasną czerwienią
jarzębiny.

Jesteś cząsteczką
innych światów,
szeptem ukrytym
wśród listowia,
wiosennym bywasz
poematem
I babim latem,
koronkowym

Ty jesteś wszędzie
bywasz wszystkim,
ciepłem oddechu
mnie przenikasz
a śpiew tej ziemi
tam gdzie śpisz
najmilszą dla mnie
jest muzyką…

(autor:savannah...)

Zaśnij że mi zaśnij...

2010-10-18T07:44:00.001-07:00

Do świąt już niedaleko, a więc produkcja prezentów trwa.Tylko najblizsi domownicy dostaną większe (kupione) prezenty i do tego drobnostkę zrobioną czy uszytą przezemnie. Cała reszta; koleżanki z pracy, znajome itd...będą obdarowane efektami pracy moich rąk.
Na zdjęciu pierwsza z nich, poszewka na podłużną podusię dla koleżanki z pracy. Wiem że gdyby mogła ( mąż się buntuje;) to cały dom urządziłaby na różowo, dlatego dla niej ten prezencik plus dostanie jeszcze tildowego anioła w szlafroku...oczywiście różowym :)
Mąż będzie zaciskał zęby, a ona będzie mogła z niewinną miną udawać że nic za to nie może, bo według przysłowia "Darowanemu koniowi....:)"
Udanego tygodnia Wam życzę

Miś wybiera się w podróż...i dlaczego mnie nie widać?

2010-10-15T06:43:00.000-07:00

Sprawa pierwsza:
Misiaczkowe Candy zakończone, a on sam zamieszka u Ani i jej córeczki. Cieszę się że akurat tak trafiło, bo pociecha z pewnością zaraz zaadoptuje miśka :). On jest już cały w kwiatkach, że niedługo pozna swoją nową przyjaciółkę. Obojgu życzę szczęcia i długoletniej przyjaźni ;)

Sprawa druga:
Na Waszych blogach, u tych, które mnie mają w swojej liście blogów, nie widać mojego avatara (czy jak się tam na ten znaczek,na którym jest umieszczone mini zdjęcie najnowszego posta mówi)...dlaczego ?
Gdzie musiałabym to zmienić?
Kto wie i pomoże?

Sprawa trzecia:
Odwiedziny na starociach i mini srebrna zastawa, składa się co prawda tylko z pucharka i dzbanuszka, ale mnie się spodobała. Srebro to to nie jest, ale pięknie wygląda. Tylko co ja z tym będę robić, kto ma pomysł na wykorzystanie, oprócz oczywiście celów ozdobnych. Czyżby to było na śmietankę do kawy i mini kosteczki cukru ...?
Nadmienię jeszcze hortensję, którą widać w tle, kupiłam dzisiaj w kwieciarni w celu zasuszenia i tutaj znowu pytanie; czy suszyć najlepiej już teraz kiedy jest w pełni rozkwitu wieszając ją kwiatostanem do dołu i w temperaturze pokojowej ?
Za wszystkie komentarze i porady wielkie dzięki już teraz!

Okulary, Laura i ja czyli...

2010-10-14T10:45:00.000-07:00

jak to pierwsze oznaki drugiej młodości dają mi się we znaki.
Mam tu na myśli problemy ze wzrokiem. Pracuję przy komputerze a do tego jeszcze stanowczo za dużo "dłubię" przy maszynie do szycia, lub z drutami, szydełkiem czy igłą w ręku, więc dziwić się nie powinnam.
Kupiłam sobie okulary do czytania jedynki, te po kilku tygodniach zamieniłam na jeden i pół, a od ostatnich dwóch tygodni używam już dwójek :( Efekt jest taki, że choć trochę lepiej widzę to już po pół godzinie bolą mnie i oczy i głowa. Jak długo tak wytrzymam niewiem, ale nie chcę zrezygnować z tego co lubię, to byłaby dla mnie prawdziwa katastrofa.

A teraz do sedna mojego postu: Laura-krasnalowa panna z ptaszkiem , uszyta dla dziewczynki o tym imieniu. A ręce już mnie swędzą żeby zabrać się za coś innego, tym razem będzie to podusia dla koleżanki z pracy-jako prezent śwąteczny, choć czasu jeszcze troche zostało, to wolę to mieć z głowy.
Spokojnego wieczoru Wam życzę i szczęścia w jutrzejszym losowaniu mojego Candy :)

Podkradziony pomysł...

2010-10-10T01:38:00.000-07:00

Czyli jak to było z tą ślubną skrzynią.
Otóż u Ani Jednoskrzydłej już od dawna podziwiam jej prace, szczególnie zafascynowały mnie właśnie te skrzynie ślubne. Kiedyś był taki zwyczaj że dziewczyna wychodząca za mąż dostawała w posagu tzw. skrzynię wianową, przeważnie pięknie zdobioną, ręcznie malowaną i nierzadko rzeźbioną.
A ja tutaj akurat poszłam na łatwiznę i metodą decoupagu stworzyłam właśnie taką namiastkę tamtych, dawnych skrzyń wianowych.
Wyobraźcie sobie mnie z dłutkiem w ręku rzeźbiącą taką skrzynię a później trzeba byłoby ją jeszcze pomalować...(efekt byłby naprawdę opłakany, a przecież z prezentem zalanym łzami na weselisko iść nie wypada, bo to przecież -jak mówią-najszczęśliwszy dzień w życiu kobiety-to pewnie jakiś "chłop wymyślił", choć feministką nie jestem;)
No więc długie gadanie, krótki sens: oto ona...moja prezentowa skrzynia wianowo-ślubna.
A weselisko już za trzy tygodnie

Für Deutschsprachige sei kurz erwähnt, das ich hier eine sg. "Hochzeitskiste" gebastelt habe. Für das Brautpaar als Geschenk (natürlich eine Spende wird auch drinnen versteckt;).
Mit Decoupagemethode und etwas persönlicher gemacht, durch die Namen der beiden die heiraten werden. Drinnen kann man dann persönliche, liebe Erinnerungsstücke für die Enkelkinder aufbewahren... :)

Background czyli tło lub tapeta na bloga...

2010-10-05T09:19:00.001-07:00

http://romantikgrafik.blogspot.com/

Nowe tło i header dostałam w prezencie od Evy -Agnes, mnie bardzo się podoba, mam nadzieję że i Wam też :)

Polecam Wam jej bloga, są tam tła podobne do stylu naszej "Bestyjeczki", romantyczne, delikatne, kobiece i niepowtarzalne.

Warto choćby zajrzeć !!!

A jak wyślecie maila to dostaniecie nowy kod od wybranego tła.

EVA-AGNES...Danke, Thank you, Merci, Gracie .........:)

Cały w kwiatkach :)

2010-10-05T00:29:00.000-07:00

Ot taki sobie wybryk natury "cały w kwiatkach" no prawie, ale i to wystarczy
Ostatnio wzięło mnie na miśki, choć jakoś zadowolona nie jestem, coś mi zawsze nie pasuje; a to kształt mordki, a to haftowany nos, to znowu uszy nie takie jak chciałam.

Ale za to fryz się udał :)...a Wy bądźcie grzeczne i nie asocjujcie jego "gniazdka" na głowie z różnorodnością, którą daje matka natura. On tak ma i tyle :)

Za oknem szaro i ciemno, zdjęcia niestety takie jak widzicie i lepszych bez słoneczka nie będzie.
A poniżej jeszcze zdjęcie z kumplem, ale ten już niedługo wyjeżdża, więc zdjęcie pożegnalne do pamiątkowego albumu :)

Dyniowe pole...

2010-10-03T10:11:00.000-07:00

Albo zauroczenie bogactwem jesieni...:)
Zdjęcia zrobione w drodze powrotnej z Polski do Austrii, zaraz za granicą czesko-austryjacką.
Te okazy na zdjęciu będą wykorzystane do produkcji oleju z pestek dyni, a mnie to pole tak zauroczyło że musiałam zrobić krótką przerwę i "wyskoczyć" z samochodu na kilka zdjęć ;)

Udało się :) :) :)

2010-09-28T12:18:00.000-07:00

Używam jeszcze starego szablonu a naciskając na projektanta i szablon "wodny" oczywiście zlikwidowałam moje wcześniejsze ustawienia.
Ale się przestraszyłam, podziękowania dla "Raj Lal" za dobre chęci i motywację do dalszego działania :)
Od dzisiaj "łapy" będę trzymać przy sobie, albo jeszcze lepiej z igłą, nitką, nożyczkami itp...zabawy z komputerem nie są przeznaczone dla takich laików jak ja...
Przyjemnego wieczoru Wam życzę i serdeczne dzięki :)

A mi sie zachciało eksperymentów :(

2010-09-28T11:07:00.000-07:00

POMOCY !!!!!
Spieprzyłam, spaprałam, rozłożyłam mojego bloga na łopatki...:( A teraz wrócić nie umiem.....łeeeeeeeeee :-O

Chciałam zobaczyć jak będzie wygladał ze znakiem wodnym w projektorze szablonów i zamiast tylko popatrzeć to nacisnęłam "zastosować do bloga" a teraz od godziny kombinuję i nic...totalnie nic...Humor mam pod psem, jak się nie uda, to jestem bliska totalnej likwidacji bloga i tyle...
CZY KTOS UMIE POMOC ?!!!!! PROSZE,PROSZE, PROSZE

A mi sie misia zachciało :) CANDY

2010-09-26T04:23:00.000-07:00

Słowo się rzekło, kobyłka u płotu ;) a raczej misiek prosto spod igły, nowy, "świeży" i mój pierwszy, więc jestem niesamowicie dumna (teraz sobie pomyślicie że ja chwalipięta jestem - co to to nie, ale straszny ze mnie niecierpliwus i jak zacznę to chciałabym zaraz skończyć i pędzić do następnej pracy, bo w sumie wszystko sprawia mi przyjemność, działa antystresowo i uspakaja).
Ponieważ to mój pierwszy "miś" chcałabym żeby sobie poszedł w szeroki świat i znalazł swoje miejsce, przeznaczam go więc na CANDY dla Was. Proszę o wpisy pod tym postem do 14-ego października i zamieszczenie wiadomości o CANDY na swoim blogu, losowanie odbędzie się 15- ego października, a miś wyruszy w drogę w ostatnim tygodniu października ( ma jeszcze coś do załatwienia;) .
Szczęścia Wam życzę...savannah

Skrzyneczka na babski kramik...

2010-09-23T02:41:00.000-07:00

To będzie prezent na urodziny. Solenizantka kocha się w starociach, jest romantyczką i wspaniałą panią domu, więc cóż mi pozostało jak poszukać motywu, który spełniałby te walory.
Mam nadzieję że kolaż się udał i przypadnie obdarowanej do serca...

Wiosna Hurra :)

2010-09-20T06:37:00.000-07:00

Zauważyłam ten fenomen w piątek w drodze do pracy i postanowiłam w poniedziałek zabrać ze sobą aparat, w nadziei że będzie dobra pogoda i będę mogła to "cudo" obfocić. Tak właśnie się stało i prezentuję Wam, dzisiaj 20-ego września, kwitnącego kasztana :) Tutaj, w Wiedniu mówi się na takie drzewo "Närrischer Kastanienbaum" czyli szalony kasztan.
Takie zjawisko zapowiada niby długą i słoneczną jesień...a czy się sprawdzi, o tym napiszę początkiem zimy...pozdrawiam słonecznie i cieplutko ;)

Mini podusia...

2010-09-19T10:55:00.000-07:00

"Wszędzie wszystko w lawendzie, niech więc u mnie też będzie"...
Tak mogłabym zatytułować tego posta. Postanowiłam bowiem totalnie przesortować i przesegregować całe mieszkanie, a każdą szafę czy bieliźniarkę lub szafki z pościelą zaopatrzyć w takie właśnie lawendowe podusie.
Stare, które do tej pory miałam już swoje odsłużyły, więc czas na nowe i pełne aromatycznego zapachu mini podusie. Pełno jest różnych form w necie, ale ja zdecydowałam się na własny projekt - mam nadzieję że i Wam się spodoba :)
Udanego startu w nowy tydzień Wam życzę

Zegar bez konceptu...

2010-09-14T11:37:00.000-07:00

Zegar zrobiłam jeszcze przed urlopem, właściwie tak bez konceptu.
Zegar był już raz zdobiony, lecz przy moich "zdolnościach" i eksperymentowaniu z medium pękającym pierwsza praca poszła na marne. Zegar odstał kilka miesięcy w kącie, aż wreszcie się za niego zabrałam i efekt, chociaż też nie taki jaki bym chciała przedstawiam tutaj...

Koszyczek - efekt końcowy :)

2010-09-12T03:25:00.000-07:00

Pracowita sobota; skończyłam obszywać koszyczek, skróciłam spodnie i skróciłam biały fartuszek do pracy, bo nie lubię jak mi się coś koło kolan plącze.
Jutro na tapecie nowy wsyp na poduszkę, z której wyłażą piórka i skracam rękawy w bluzce na 3/4.
A reszta niedzieli mam nadzieję że przejdzie w spokoju, bo jak się ma 18 letniego syna z ADHD - to nigdy nic nie wiadomo.
Wam życzę spokojnej niedzieli i udanego startu w nowy tydzień :)

Dość tego - do roboty !

2010-09-11T06:27:00.000-07:00

Jako pierwsze prezentuję ochronkę z drzewa na kwiatki, w stylu fotelika Vintage, dostałam na urodziny i ten pomysł tak mi się spodobał że koniecznie muszę Wam go pokazać...

Ależ się naleniuchowałam, no aż nie tak żebym wcale nic nie robiła, co to to nie, same wiecie że taki stan rzeczy w życiu żadnej kobiety się nie przydarzy,( no chyba że jest poza domem) ale jakoś po urlopie nie mogłam dojść do siebie i nie miałam ochoty chwytać się za jakąkolwiek robótkę. Szycie, haftowanie, decupażowanie brrrrr....odstraszały mnie do tej pory. Za to na Waszych blogach pobywałam, pokomentowałam, odrobiłam zaległości w czytaniu postów i o dziwo, chęć do roboty sama wróciła ( to pewnie inspiracje z Waszych blogów :).
Na początek poszły materiały, których nazbierał się cały stos.
Jeszcze w sierpniu dostałam od syna na urodziny śliczny obrusik, a teraz doszyłam do niego dwie poszewki na podusie (żeby nie był samotny:).
Następny będzie koszyk, gdzie na materiał w środku wylał się przy transporcie olejek zapachowy, plama nie tylko tłusta ale i tak ostro "śmierdzi" - no bo koncentrat i to jeszcze w ilości przeznaczonej na conajmniej pół roku . Więc wymiana materiału też już w planie, będzie z grubszej niebieskiej bawełny w maleńkie kwiatuszki, tak troche na styl folklorystyczny.

Reszta zdjęć to moje materiałowe ciągle jeszcze nie wykorzystane zapasy.

Leniuchuję... :)

2010-09-03T08:34:00.001-07:00

Urlop urlopem, a fascynacja fascynacją i takową pozostanie wszędzie. Jakież więc było moje zdziwinie i oczywiście radość, gdy odkryłam ten maleńki sklepik, cały z Shabby, Vintage itp...Na dodatek na złotej tabliczce nad sklepem widniał napis "jasna-góra", dosłownie tak a nie inaczej. Pierwsze myślałam że być może właścicielką jest Polka, ale nie, nic podobnego. Odwiedziła kiedyś tylko to nasze, polskie "święte miejsce" i tak się jej spodobało, że i swój sklepik tak ochrzciła. Według mnie, ma on wiele wspólnego z naszą Jasną Górą; w środku same cuda a całość po prostu niebiańska :) Zobaczcie same.
A ja jeszcze troszkę poleniuchuję zanim zabiorę się znowu do szycia i decu :)

Ogrody Alhambry i zabawa w dziesiątkę...

2010-09-01T11:52:00.000-07:00

Jak już pisałam we wcześniejszym poście zamieszczam znowu kilka fotek z minionego urlopu, tym razem z ogrodów Alhambry w Granadzie. To najpiękniejsze miejsce jakie w ostatnich latach widziałam. Niesamowicie energetyzujące, pełne kolorów, zapachów i specjalnych klimatów. To najczęściej odwiedzany zabytek Hiszpanii, co roku bywa tam aż trzy miliony turystów. Jeżeli kiedyś, któraś z Was będzie w tamtych stronach, to gorąco polecam, jestem pewna że żałować nie będziecie...

Do modnej na blogach zabawy w 10 - tkę zaprosiła mnie Angela z blogu "zaczarowana-kraina-angelii" - dziękuję za zaproszenie :)

Co lubię :

1.Gorącą kąpiel po długiej podróży

2.Samotność na własne żądanie.

3.Ciszę poranka - szczególnie wiosną i jesienią

4.Dobrą książkę na wygodnej kanapie (a tutaj poezję i biografie)

5.Dzikie ogrody, pełne niespodzianek

6.Spokojnych, pełnych mądrości, wrażliwych ludzi

7.Piękną, mroźną i śnieżną zimę

8.Czystą, świeżo krochmaloną pościel

9.Jesień i spacery w "zaspach" złotych liści.

10.Zapach mojego mężczyzny i cieplego chleba :)

Do zabawy zapraszam; Koroneczkę i Karinę z blogu "baba yaga"

No i wróciłam...

2010-08-31T13:49:00.000-07:00

Szkoda że urlop się skończył, ale jak się to mówi: "wszystko co dobre..."
Za to mogę znowu być z Wami, co też jest wielką przyjemnością i wynagrodzeniem za powrót do "realu" :)
Teraz muszę nadrabiać zaległości, bo znalazłam całe mnóstwo ciekawych postów, które koniecznie powinnam przeczytać.
A w międzyczasie, będę Was częstować małymi sesjami fotograficznymi z urlopowego raju :)

Nareszcie urlop :) :) :)

2010-08-08T21:18:00.001-07:00

Doczekałam się i ja... nareszcie zaczął się mój urlop :)
Jutro wyjeżdżam, więc żegnam Was na trzy tygodnie i życzę spokojnych i słonecznych dni, gdziekolwiek jesteście i cokolwiek robicie. Korzystajcie z każdego promyka słońca, używajcie sobie kąpieli (choćby w wannie ;), relaksujcie się przy wszelkich robótkach....i do zobaczenia za trzy tygodnie :)

Robimy zegar...z czego popadnie :)

2010-08-06T12:01:00.000-07:00

Zegar można zrobić prawie że ze wszystkiego; ze starej tacy, z talerzyka - jeśli został nam jakiś ładny z niekompletnego już serwisu stołowego, z drewnianej czy metalowej puszki itd...
Ja chciałam Wam pokazać dzisiaj zegar, który zrobiłam ze zwykłego blaszanego pudełka po ciasteczkach. Mam nadzieję że zegar i sam pomysł Wam się spodoba i że ktoś wykorzysta tą ideę :)

POMOCY...:(

2010-08-06T02:41:00.001-07:00

Dziewczyny, zobaczylam ze u tych z Was, ktore moja strone zalinkowaly, brakuje zdjecia (miniaturki) ostatniego posta z mojego bloga, inne blogi, ktore zalinkowalyscie maja te miniaturki, dlaczego moj nie? Co zrobilam zle ?

Kto pomoze? Dziekuje z gory za pomoc :)

Osłonka na doniczkę

2010-08-04T23:01:00.000-07:00

W staroangielskim stylu, z angielską różą i koniecznie w paski, jak przystało na tamte, niegdysiejsze klimaty...

Nie liczę godzin ni lat...ale zegar

2010-08-03T02:51:00.000-07:00

mieć trzeba, szczególnie w tych "zwariowanych czasach" ;)
Prosty, kuchenny, na zamówienie, w wybranych kolorach, dopasowanych do wystroju kuchni...

Woreczek na bieliznę (do podróży :)

2010-08-01T11:58:00.000-07:00

Przeznaczony na prezent dla miłej osoby...
Woreczek podróżny na bieliznę, uszyty jak prawie wszystko, z odzysku.
Wykorzystałam bawełnę pościelową, koronki, które i tam były ozdobą i tylko naszyty, drukowany na lnie obrazek jest nowy.

Fotosy robione wieczorem, dlatego niestety - ciemne -przepraszam :)

Wielka prośba...

2010-07-31T08:30:00.000-07:00

Mam ogromną prośbę do tych, które bieliły już stare meble i wiedzą jak naprawdę się to robi.
Shabby chic ale nie aż tak zużyty, to mnie interesuje.
Jakie farby, jaki lakier zabezpieczający ( i czy wogóle?)
Wałek czy pędzel? Szlifowanie poprzedzające malowanie itd...
Oczywiście ja też to robię, ale do tej pory na małych przedmiotach, półeczkach, ale czeka mnie spora robota w pokoju syna i nie chciałabym czegoś zepsuć (co by mąż na to powiedział? :)
U niektórych z Was widziałam pięknie malowane na biało, lub też pobielane mebelki. Szczególnie równomierność i homogenne nałożenie farby mnie tu i tam zafascynowało
Za każdą radę będę naprawdę wdzięczna.Mam nadzieję że ktoś podzieli się ze mną tą "tajemnicą"...Dziękuję :)

Domowy ogródek i guziki...:)

2010-07-30T10:18:00.000-07:00

Nie mogłam przejść obojętnie koło kwiaciarni i zapachu lawendy, który wszystkim przechodniom" zawracał w nosie" :) , tym bardziej że od trzech dni na dworze szaro i ponuro, więc kupiłam sobie domową namiastkę lata...teraz pięknie pachnie w całym mieszkaniu.
Na zdjęciu jest również domowy ogródek na ziółka czy przyprawy, kupiłam za grosze na starociach - nawet nasionka są jeszcze w orginalnych, szczelnych saszetkach. Kiedy wrócę z urlopu to posieję, mam nadzieję że nawet we wrześniu coś z tego wyjdzie...

Niedawno wygrałam na Candy tą wspaniałą, pięknie haftowaną literkę "S". Rozmyślałam nad wykorzystaniem i wyszło z tego to, co widzicie.
Na starociach kupiłam taki właśnie specjalny słoik z trzyczęściową nakrętką, wycięłam koło z haftem, wypełniłam sztuczną watą i już mam super przydasia do szycia. W słoiku można umieścić guziki, tasiemki itp. Haftowana góra posłuży za poduszeczkę na igły i szpilki.

No i jeszcze jedno zdjęcie, też na starociach kupionego tamborka. Jestem z niego naprawdę zadowolona, przez to że jest jak widać używany, drzewo zostało dosłownie wypolerowane "ręcznie", świetnie się go trzyma, jest duży - jak talerz kuchenny i co najlepsze - nie ma śrubki na docisk, na której często zahaczał się haftowany materiał.
Za jakość zdjęć przepraszam, na dworze szaro i ciemno, więc i w domu brak naturalnego światła.